بررسی «دنیای اقتصاد» نشان میدهد که خودروهایی مانند ریرا با قیمت حدود ۲۰هزار و ۳۰۰ دلار، پژو ۲۰۷ اتوماتیک، دنا پلاس اتوماتیک و تارا با بهای ۱۶هزار و ۶۰۰دلار و شاهین پلاس با قیمت نزدیک به ۱۶هزار دلار، تصویری متفاوت از جایگاه قیمتی خودروهای داخلی در بازار ارائه میدهند. این ارقام در شرایطی به دست آمده که بخش قابلتوجهی از محصولات یادشده، در بازار جهانی در رده قیمتی خودروهای اقتصادی قرار نمیگیرند و مصرفکنندگان در برخی بازارها با همین میزان هزینه به محصولات متنوعتری از نظر فناوری، امکانات و استانداردهای ایمنی دسترسی دارند. البته ارقام مورد بررسی، قیمتهای بازار آزاد خودرو در ایران هستند و نه قیمت کارخانه یا بهای تمامشده تولید. به عبارت دیگر، آنچه در این گزارش مبنای محاسبه قرار گرفته، مبلغی است که خریدار برای تهیه خودرو در بازار میپردازد. بنابراین، قیمت دلاری این محصولات را باید در چارچوب واقعیت معاملاتی بازار ایران ارزیابی کرد؛ بازاری که در آن محدودیت عرضه، ساختار انحصاری و نوسانات نرخ ارز بر قیمت نهایی خودرو اثرگذار هستند.
اما همانطور که عنوان شد، افزایش قیمت دلاری خودروهای داخلی لزوما به معنای ارتقای متناسب کیفیت، فناوری یا سطح تجهیزات آنها نیست. در واقع، مصرفکننده ایرانی در شرایطی برای برخی خودروهای تولید داخل هزینهای معادل ۱۵ تا ۲۰هزار دلار پرداخت میکند که همچنان با محدودیتهایی در انتخاب محصول، سطح امکانات رفاهی و ایمنی و دسترسی به فناوریهای روز مواجه است. این وضعیت پرسش مهمی را درباره تناسب قیمت و کیفیت خودرو در بازار ایران مطرح میکند؛ اینکه آیا قیمت خودروهای داخلی متناسب با ارزش فنی و اقتصادی آنها تعیین میشود یا محدودیتهایی که از آنها نام بردیم بهای محصولات را به سطوحی فراتر از توان رقابتی آنها رسانده است؟ …

بازار

































































































































































