پول چگونه مسیر تولید را منحرف می‌کند؟ | از اعتبار ارزان تا بحران سرمایه | رونق‌های مصنوعی به رکود و بحران می‌انجامد

به گزارش اقتصادنیوز، در نظریه‌های متعارف اقتصاد کلان، فرض خنثی بودن پول جایگاه مهمی دارد. بر مبنای این فرض، تغییرات حجم پول در بلندمدت عمدتاً سطح عمومی قیمت‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد اما متغیرهای حقیقی اقتصاد، از تولید و اشتغال گرفته تا ساختار سرمایه و تخصیص منابع، در نهایت از عوامل بنیادی خود پیروی می‌کنند. این تصویر هنگامی که اقتصاد را مجموعه‌ای از تصمیم‌های فردی، بنگاه‌های ناهمگون و فرایندهای تولیدی وابسته به زمان در نظر بگیریم، با پرسش‌های جدی روبه‌رو می‌شود. آیا می‌توان انتظار داشت پولی که از مسیرهای مشخص وارد اقتصاد می‌شود، بدون تغییر در قیمت‌های نسبی و تصمیم‌های تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان، تنها سطح عمومی قیمت‌ها را جابه‌جا کند؟ در تحلیل مکتب اقتصاد اتریشی، پاسخ سؤال منفی است.  پول خنثی نیست

پول صرفاً ابزاری برای تسهیل مبادله نیست؛ تغییرات پولی می‌توانند بر اطلاعاتی اثر بگذارند که فعالان اقتصادی برای تصمیم‌گیری درباره تولید، سرمایه‌گذاری، پس‌انداز و مصرف به آن‌ها تکیه می‌کنند. قیمت‌ها در بازار فقط اعدادی برای ثبت ارزش کالاها نیستند، بلکه اطلاعاتی درباره کمیابی منابع، ترجیحات مصرف‌کنندگان و فرصت‌های اقتصادی منتقل می‌کنند. هنگامی که این اطلاعات بر اثر گسترش اعتبار و تغییرات پولی مخدوش شوند، امکان دارد تصمیم‌های اقتصادی در جهتی حرکت کنند که با منابع واقعی جامعه سازگار نیست. پول جدید به دست چه کسی می‌رسد؟ 

نخستین نکته برای فهم این سازوکار آن است که پول جدید به‌طور هم‌زمان و متناسب به دست همه افراد نمی‌رسد. اعتبار تازه ممکن است ابتدا از مسیر بانک‌ها، بنگاه‌های برخوردار از دسترسی به تسهیلات یا بخش‌های خاصی از اقتصاد توزیع شود. دریافت‌کنندگان اولیه می‌توانند پیش از تعدیل عمومی قیمت‌ها، کالاها، نیروی کار و مواد اولیه را با قیمت‌های موجود خریداری کنند. با گردش پول در اقتصاد، تقاضا و قیمت‌ها به‌تدریج تغییر می‌کنند و آثار این تغییرات به گروه‌های دیگر می‌رسد. در نتیجه، همه افراد از افزایش حجم پول به یک اندازه و در یک زمان منتفع (یا متضرر) نمی‌شوند. …