حتی لودگی هم سینما را نجات نداد!

هفت صبح| سینمای ایران به اعداد میلیاردی علاقه عجیبی پیدا کرده است. هر هفته جدول تازه‌ای منتشر می‌شود، رقم فروش در تیتر خبرها می‌نشیند و مدیران از استقبال مخاطبان سخن می‌گویند. آخرین گزارش رسمی از فروش ۷۱ میلیارد و ۵۵۵ میلیون تومانی و حضور ۵۵۸ هزار و ۱۲۴ تماشاگر در هفته ۱۸ تا ۲۴ مهر حکایت دارد. عددی که برای یک صنعت فرهنگی امیدوارکننده به نظر می‌رسد، تا لحظه‌ای که پای تعداد واقعی مخاطبان و قدرت خرید مردم به میان بیاید. سینمایی که قیمت بلیت‌هایش افزایش یافته، طبیعتاً می‌تواند درآمد ریالی بیشتری ثبت کند، بی‌آنکه سالن‌هایش شلوغ‌تر شده باشند. مسئله دقیقاً همین‌جاست؛ گیشه پول بیشتری جابه‌جا می‌کند، ولی این اتفاق الزاماً به معنای بازگشت مردم به سینما نیست. 

  میلیاردهایی که تماشاگر نمی‌شوند

فروش هفتگی سینماها باید در کنار تعداد بلیت‌های فروخته‌شده معنا پیدا کند. مقایسه با سال گذشته نیز بدون توجه به افزایش قیمت بلیت، تصویری گمراه‌کننده می‌سازد. حتی اگر درآمد ریالی رشد کرده باشد، ملاک اصلی رونق فرهنگی، افزایش واقعی مخاطبان است، آمار فعلی به‌تنهایی رشد محسوس تماشاگر نسبت به هفته مشابه سال ۱۴۰۴ را اثبات نمی‌کند و برای داوری قطعی، مقایسه آمار هم‌دوره ضروری است.

 

فاصله سینمای امروز با دوران پرمخاطب گذشته نیز قابل تأمل است. آمار تاریخی نشان می‌دهد سینمای ایران در سال ۱۳۶۹ بیش از ۸۱ میلیون تماشاگر داشت. جمعیتی که با وجود تعداد کمتر سالن‌ها، سینما رفتن را به یکی از سرگرمی‌های اصلی خود تبدیل کرده بود. مقایسه آن دوره با امروز البته باید تغییرات جمعیتی، امکانات نمایش و شیوه‌های تازه تماشای فیلم را نیز در نظر بگیرد، ولی شکاف بزرگ مخاطب را نمی‌توان نادیده گرفت.

   حتی خانوم‌والده هم معجزه نکرد

«خانوم‌والده» با جذب بیش از ۳۲۲ هزار تماشاگر، نزدیک به ۵۸ درصد مخاطبان هفته را به خود اختصاص داده است، انیمیشن «سفینه نجات» … …