کاستیهای قانونی، ضعف نظارت و نبود آمارهای شفاف در ایران، حل مسئله کار کودک را دشوارتر میکند. براساس گزارش «وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی»، در سال ۱۳۹۶ حدود ۴۱۰ هزار کودک ۱۰ تا ۱۷ساله در ایران شاغل بودهاند. برآوردهای چندمیلیونی برخی فعالان حقوق کودک نیز نشان میدهد تعیین ابعاد این پدیده دشوار است.
فاصله میان آمارهای رسمی و برآوردهای غیررسمی از مهمترین نشانههای نامشخصبودن ابعاد کار کودک در ایران است. گزارشهای رسمی عمدتاً بر کودکان شناساییشده و گروههای سنی مشخص تمرکز دارند. در این گزارشها، کودکان زیر ۱۰ سال، کودکان فاقد مدارک هویتی و آنهایی که در کارگاههای کوچک، مشاغل خانوادگی و محیطهای غیررسمی کار میکنند، ممکن است از قلم بیفتند.
گزارشهای مربوط به سالهای اخیر نیز ارقام متفاوتی ارائه میکنند. برای نمونه، گزارش سال ۲۰۲۵ دبیرکل «سازمان ملل متحد» به برآوردی اشاره میکند که براساس آن، یک میلیون و ۶۰۰ هزار تا دو میلیون کودک در ایران کار میکردند.
خیابان، نوک کوه یخ کار کودک
تصویر آشنای کودک کار در ذهن ما، دستفروشی در گوشهوکنار خیابانها و چهارراههاست. اما کودکانی که در خیابان کار میکنند، فقط بخش کوچکی از جمعیت شاغلان زیر ۱۸ سال را تشکیل میدهند. «امیرحسین شجاعی»، مددکار اجتماعی و فعال حقوق کودک، در گفتوگو با پیام ما درباره شکلهای مختلف کار کودک میگوید: «بخشی از کودکان در مغازهها یا کارگاهها مشغول به کار میشوند و بخشی دیگر در سطح شهر و مترو دستفروشی میکنند. گروهی هم به فالفروشی، اسفند دود کردن، تکدیگری و پاککردن شیشه خودروها و گلفروشی در چهارراهها مشغولاند. این فعالیتها هم در چهارراهها و هم در محدوده بهشتزهرا و حتی پارکها در تهران دیده میشود.» …


دانلود از کافه بازار
































































































































































