مستطیل سبز، تئاتر بی‌رحمی است که در آن، تنها برنده‌ها حق نوشتن تاریخ را دارند و بازنده‌ها خیلی زود در غبار فراموشی گم می‌شوند. در دنیای پرشتاب، پرالتهاب و بی‌نهایت جذاب فوتبال ایران، گاهی قصه‌هایی در دل همین مستطیل سبز خلق می‌شوند که تمام معادلات روی کاغذ را پاره می‌کنند و روایتی ناب از رستگاری و برخاستن را به تصویر می‌کشند. داستان این روزهای تیم فوتبال زنان پرسپولیس، دقیقا یکی از همین روایات مسحورکننده، سینمایی و الهام‌بخش است؛ تیمی که پس از یک فصل تاریک، پرانتقاد و ناامیدکننده، حالا همچون ققنوسی از دل خاکستر ناکامی‌ها برخاسته و با هدایت زنی که فوتبال را با تمام سلول‌هایش روی سکوهای سیمانی زیسته، در حال نگارش یک حماسه سرخ است. نیلوفر اردلان، نامی که این روزها در راهروهای باشگاه پرسپولیس با احترام و تحسین زمزمه می‌شود، ناجی تیمی شده است که تا همین چند ماه پیش، نمادی از یک پروژه شکست‌خورده بود.
برای درک عمق شاهکاری که امروز در تیم زنان پرسپولیس رخ داده، باید تقویم‌ها را کمی به عقب برگردانیم. وقتی برای اولین‌بار نام بزرگ و سنگین پرسپولیس در لیگ برتر زنان ثبت شد، انتظارات به سقف چسبید. تیمی که میلیون‌ها هوادار دارد و نامش با جام و افتخار گره خورده است، نمی‌تواند به چیزی جز قهرمانی فکر کند. اما واقعیت میدان، سیلی سختی به صورت مدیران زد. تیمی که مریم آزمون هدایت آن را بر عهده داشت، در گرداب حواشی، ناهماهنگی‌ها و ضعف‌های مفرط تاکتیکی غرق شد. پرسپولیس فصل گذشته، در میان ۱۰تیم حاضر در رقابت‌ها، در رتبه تحقیرآمیز و دور از انتظار هفتم ایستاد. این فاجعه برای باشگاهی که به قهرمانی معتاد است، یک سرافکندگی تمام‌عیار بود و پایانی جز یک جراحی بزرگ و انقلاب روی نیمکت نداشت. …
دانلود از کافه بازار
