اما پشت این تجربه ی حسی ساده، مجموعه ای از فرایندهای شیمیایی، عصبی و روان شناختی قرار دارد. در این مقاله بررسی می کنیم که چرا بوی بنزین خوشایند است، مغز چگونه آن را پردازش می کند، چه تفاوت هایی میان افراد وجود دارد و مهم تر از همه، چرا خوشایند بودن یک بو به معنای بی خطر بودن آن نیست. بوی بنزین از چه چیزی ساخته می شود؟
بنزین یک مخلوط پیچیده از صدها ترکیب هیدروکربنی است. آنچه ما به عنوان «بوی بنزین» می شناسیم، حاصل ترکیب گروهی از مواد فرار است که مهم ترین آن ها عبارت اند از: بنزن (با بوی شیرین و نسبتاً ملایم) تولوئن (بویی شبیه به رقیق کننده رنگ) اتیل بنزن و زایلن ها هیدروکربن های آروماتیک و افزودنی های سوختی
نکته ی کلیدی این است که ترکیبات آروماتیک، برخلاف تصور عمومی، بویی تند و زننده ندارند؛ بلکه رایحه ای شیرین، نافذ و تا حدی شبیه به حلال های صنعتی یا حتی برخی چسب ها دارند. همین ویژگی باعث می شود مغز برخی افراد آن را در دسته ی «بوهای جذاب» طبقه بندی کند. همچنین بنزین های قدیمی تر حاوی ترکیبات سربی بودند که رایحه ای متمایز و شیرین تر ایجاد می کردند؛ به همین دلیل بسیاری از افراد، بوی بنزین امروزی را کم رنگ تر از خاطره ی دوران کودکی خود می دانند. مغز چگونه بو را پردازش می کند؟
سیستم بویایی، تنها حسی است که مسیری متفاوت از سایر حواس به مغز دارد. در حالی که اطلاعات بینایی و شنوایی ابتدا به تالاموس می روند و سپس به قشر مغز می رسند، سیگنال های بویایی مستقیماً به سیستم لیمبیک - یعنی مرکز احساسات و حافظه - منتقل می شوند. این ساختار شامل آمیگدال (مرکز پردازش هیجان) و هیپوکامپ (مرکز تثبیت حافظه) است. …
دانلود از کافه بازار
