بازار
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اول) کابینه اپوزیسیون: روی کاغذ، مطمئن‌ترین راه برای اپوزیسیون به منظور برکناری نتانیاهو، همکاری یهودی-عربی است؛ و دقیقا همین موضوع، بزرگ‌ترین مانع آن نیز به شمار می‌رود. دو تن از رهبران احزاب راست‌گرای بلوک اپوزیسیون (یعنی نفتالی بنت، نخست‌وزیر سابق و آویگدور لیبرمن، وزیر جنگ سابق)، با هرگونه کابینه وابسته به دو حزب عربی حاضر در کنست («فهرست مشترک» و «رعم») مخالفت می‌ورزند. در عمر این رژیم، تنها یک کابینه از مشارکت کامل یک حزب عربی بهره‌مند بوده است؛ حزب «رعم» بخشی از یک ائتلاف هشت‌حزبی بود که در سال ۲۰۲۱ موفق به برکناری نتانیاهو شد، اما آن ائتلاف تنها پس از یک سال فروپاشید. حتی بدون تشکیل کابینه، احزاب اپوزیسیون همچنان می‌توانند با همکاری یکدیگر و بهره‌گیری از اکثریت پارلمانی خود، رئیس کنست و سایر پست‌های کلیدی را تعویض کرده و از این طریق، حضور نتانیاهو به عنوان «سرپرست» را در دوران بقایش در قدرت محدود سازند.دوم)کابینه وحدت: گزینه دیگر، ادغام دو بلوک کنونی به نفع تشکیل یک کابینه وحدت است. در این سناریو، حزب لیکود (متعلق به نتانیاهو) حتما حضور خواهد داشت، به همراه برخی از شرکای ائتلافی فعلی او و (به عنوان شرطی حیاتی) دست‌کم یکی از احزابِ بلوک اپوزیسیون. در این سناریو، نتانیاهو مایل خواهد بود از بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی خود جدا شود، اما حاضر به جدایی از بتسلئیل اسموتریچ، وزیر دارایی و احزاب حریدی نخواهد بود. با این حال، آیزنکوت نشستن سر یک میز با نتانیاهو را منتفی دانسته است، و اگر او نظر خود را در این رابطه تغییر دهد، از سوی بسیاری از اسرائیلی‌هایی که بی‌صبرانه منتظر دیدن پایان … …
