این اسناد، ردیابی تحرکات و شبکه پشتیبانی بن لادن که تحلیلگران امنیتی انجام داده بودند و همچنین نگرانیهای امنیتی از تهدیدهای احتمالی این گروه علیه اهداف آمریکایی را نشان میدهد. جزئیاتی نیز در مورد درک مقامات از شبکه او در آمریکا و سایر کشورها، از جمله نحوه تامین مالی عملیات او ارائه شده است.
جان رتکلیف مدیر سازمان سیا در حالیکه خارج شدن این اسناد را از طبقه بندی، اقدامی کمسابقه در زمینه شفافسازی دانست و گفت که این اسناد بزرگترین انتشار گزارشهای روزانه ریاستجمهوری است که سازمان متبوعش از حالت محرمانه خارج میکند.
به نوشته گاردین، این اسناد شامل گزارشهای بسیاری محرمانهای است که جامعه اطلاعاتی ایالات متحده برای ارشدترین مقامات دولت تهیه کرده بود.
این اسناد از جمله شامل پروندهای در فوریه ۱۹۹۸ است که برای بیل کلینتون رئیسجمهوری وقت آمریکا تهیه شده بود و عنوان آن «تروریستهایی که به دنبال توانایی سلاحهای کشتار جمعی هستند» است و به بن لادن و دیگر بنیادگرایان اسلامی اشاره دارد و گزارشی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۱ که در آن منبعی اعلام کرده است حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ از دو سال پیش برنامهریزی شده و ساختمان کنگره ایالات متحده نیز از اهداف بوده است.
در سندی دیگر مربوط به آوریل ۱۹۹۸، بی میلی طالبان برای تحویل بن لادن شرح داده شده است که در آن زمان «مهمان» آنها در افغانستان بوده و گزارش تاکید دارد که «قدردانی طالبان از کمکهای او در طول اشغال شوروی» باعث شده است که آنها «تمایلی به نظارت یا کنترل فعالیتهای وی نداشته باشند.»
در ژوئیه ۱۹۹۸ نویسندگان گزارش این احتمال را دور از ذهن نداستند که بن لادن برای حمله به خاک آمریکا اولویت بندی کرده باشد و حتی علاقمند به استفاده از تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک است.
در گزارشی به تاریخ دو ماه بعد از ژوئیه ۱۹۹۸، آمده است که «ترجیح بن لادن حمله به ایالات متحده در واشنگتن است» و القاعده «احتمالا … …
