این روزها بار دیگر شاهد جلوهگری همان جریان ناکارآمدی هستیم که هر بار با رسیدن نامهای از سوی غرب یا میانجیگری دلالمسلکها، دچار ولع مذاکره و تسلیم میشود.
سرمقاله اخیر روزنامه زنجیرهای سازندگی با عنوان «فرصت طلایی» نمونهای از همین جماعت خودباخته است که از فرط استیصال، آمدن میانجیها را به معنای کرنش دشمن قلمداد میکنند. نویسنده در این یادداشت مدعی است: «تحرکات اخیر هیئت میانجیگر قطری... نشانه مثبتی است که میتواند احتمال وقوع جنگ سوم را کاهش دهد.» این جریان مرعوب، هر بار با دیدن یک نامه یا لبخند دیپلماتیک، بلافاصله دستپاچه شده و گمان میکند در رحمت غرب به روی جمهوری اسلامی باز شده است، غافل از اینکه این بازیها تنها پوششی برای استراتژی جنگ و فشار همهجانبه است.
تقسیم کار دقیق ترامپ قمار باز، نقشه راه دشمن را برملا میسازد، اما جریان سازشطلب همچنان ترجیح میدهد در خواب غفلت بماند. وقتی «اسکات بسنت» وزیر خزانهداری آمریکا با وقاحت مردم را به ذخیره سوخت و عدم پرداخت مالیات دعوت میکند و وزیر جنگ این کشور درصدد توجیه جنگ است، چگونه میتوان نامه «جیدی ونس» را نشانه صلحطلبی دانست؟! ونس نه یک چهره صلحطلب، بلکه به تعبیری دقیق، «صداخفهکن» بر روی مسلسل ترامپ جنایتکار است.
با این وجود، بانیان وضع موجود با استناد به اینکه «آقای ونس یکی از چهرههای مطرح جمهوریخواهان است»، … …

بازار






















































































