نام «قریش» خودش هم داستانی دارد. منابع عربی چند توضیح کنار هم میگذارند. یکی میگوید نضر بن کنانه جانوری دریایی به نام «قریش» را کشت. دیگری میگوید، چون این قبیله بر همهٔ قبایل غالب شد، چنین نامیده شد. سومی ریشه را «تجمیع» میداند، چون پس از پراکندگی گرد هم آمدند. چهارمی از واژهای به معنای رفع نیاز نیازمندان میگوید. پنجمی از «تقارش» به معنای تجارت. هیچکدام قطعی نیست.
مکه: قریش در همان خاکی که بود
نسبشناسان سعودی دو گروه را «بازماندهٔ اصلی» قریش میدانند. دکتر ابراهیم الزید، محقق کتاب «المنتخب» مغیری، این دو را «عماره» میخواند. عماره در اصطلاح نسبشناسی عرب یعنی یک واحد بزرگ قبیلهای، فروتر از قبیله و فراتر از تیره.
قریش مغمّس
اینان قریش مکه و پیرامون آن هستند. قلمرو سنتیشان از شمال به بنیلحیان از قبیلهٔ هذیل میرسد و در جنوب به راه طائف در جهت کوه کَرَی. در همسایگیشان شرفای عبادله و تیرهای از هذیل زندگی میکنند. این عماره امروز سه بخش دارد.
مهادیه
اینان در مکه و منی مینشینند. شیخ آنان در منبع الزید چهار نسل پشتسرهم ثبت شده: محمدعلی بن سعید قرشی، پسرش حامد، پسر او محمدعلی، و پس از او حسین محمدعلی.
بقّاری
اینان بیشتر کشاورز و دامدارند. روستاهایشان از «العلمان» بر جادهٔ شرائع تا کبکب کشیده شده و بازارشان مکه است. شیخشان در همان متن محمد بن سعود است.
قناعی
اینان از دامنهٔ جنوبی کوه کبکب تا عرفات را در اختیار دارند. برخی از آنان شمال منی و محلهٔ عزیزیه هم مینشینند.
طائف: قریش در کنار ثقیف …


دانلود از کافه بازار






























































