زیر بدنه ظریف و کوپه پینین فارینا، خودرویی قرار داشت که برای پیست مسابقه ساخته نشده بود. مازراتی A6 1500 برای رانندگانی طراحی شده بود که از اصالت یک موتور مسابقه ای لذت می بردند، اما در کنار آن به صندلی های چرمی، فضای کافی برای حمل بار و توانایی پیمودن مسافت های طولانی نیز نیاز داشتند؛ بدون آنکه مجبور باشند برای هر سفر، خود را برای یک مسابقه آماده کنند.
از میراث مسابقه ای تا نخستین گرندتورر جاده ای
ایده ساخت یک خودروی جاده ای برای مازراتی از چند سال قبل شکل گرفته بود. پس از آنکه آدولفو اورسی کنترل شرکت را به دست گرفت و فعالیت های آن را به مودنا منتقل کرد، برنامه ساخت یک گرندتورر جاده ای پیش از آغاز جنگ جهانی دوم در دستور کار قرار گرفت. توسعه شاسی و موتور از سال 1940 آغاز شده بود و کارگاه تورینگ نیز در سال بعد، طرحی اولیه از یک خودروی کوپه ارائه کرد. در سال های جنگ هم یک نمونه آزمایشی برای توسعه بیشتر خودرو وجود داشت.
آلبرتو ماسیمینو، مهندسی که پیش تر در فیات و اسکودریا فراری فعالیت کرده بود، بعدها به این پروژه پیوست. بنابراین، با پایان جنگ در اروپا، مازراتی صرفا به فکر ورود به بازار خودروهای جاده ای نبود؛ بلکه بخش مهمی از زیرساخت فنی لازم برای تحقق این هدف را در اختیار داشت.
نام A6 نیز معنای مشخصی داشت. حرف A از نام آلفیری مازراتی، یکی از بنیانگذاران شرکت، گرفته شده بود و عدد 6 به شش سیلندر خطی موتور اشاره می کرد. پیشرانه 1488 سی سی این خودرو از تجربه مسابقه ای مازراتی بهره می برد، اما برای استفاده روزمره نیز بهینه شده بود. این موتور با میل بادامک بالاسری و توان تقریبی 65 اسب بخار، نیروی لازم برای حرکت خودرو را تامین می کرد. …
دانلود از کافه بازار
