«محیالدین» مجموعهای از حدود ۱۱۰ خاطره است که با زاویه دید اولشخص روایت میشوند. در این ساختار، آیتالله حائری شیرازی نه از زبان یک راوی بیرونی، بلکه در جایگاه «منراوی» با مخاطب سخن میگوید، خاطره تعریف میکند، موقعیتها و آدمها را به تصویر میکشد و در پایان هر روایت، در چند بند کوتاه، به نکتهای دینی، اخلاقی یا تربیتی اشاره میکند.
یکی از ویژگیهای اصلی کتاب، پیوند میان خاطره و آموزش است. خاطرات مطرحشده در کتاب صرفاً برای ثبت وقایع زندگی یک عالم دینی گردآوری نشدهاند، بلکه هر اتفاق روزمره میتواند بهانهای برای طرح یک مسئله تربیتی باشد. از روابط خانوادگی و تربیت فرزند گرفته تا نحوه مواجهه با مردم، مدیریت خشم، انصاف، اخلاص، توکل و شیوه برخورد با مسائل اجتماعی، موضوعاتی هستند که در خلال روایتها مورد توجه قرار گرفتهاند.
در این کتاب، آیتالله حائری شیرازی تنها در قامت یک فقیه، خطیب یا امامجمعه معرفی نمیشود؛ بلکه چهرهای انسانی، پدرانه و دغدغهمند از او ترسیم میشود که به رفتارهای ساده و روزمره نیز با نگاهی تربیتی مینگرد. همین رویکرد باعث شده است خاطرات کتاب از قالب روایتهای صرفاً تاریخی فاصله بگیرند و به تجربههایی قابل تأمل برای مخاطب امروز تبدیل شوند.
لحن روایتها نیز از دیگر ویژگیهای «محیالدین» است. خاطرات کوتاه و مستقلاند و در بسیاری از موارد با موقعیتهایی ساده، صمیمی یا حتی طنزآمیز آغاز میشوند، اما در پایان به نکتهای جدیتر میرسند. به این ترتیب، مخاطب ابتدا با یک داستان کوتاه همراه میشود و سپس با پرسشی درباره رفتار و انتخابهای انسانی روبهرو میشود.
محمدصادق حائری شیرازی در این اثر تلاش کرده است … …


دانلود از کافه بازار






























































