مهسا پهلوان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: از منظر میشل فوکو (۱۹۷۲)، گفتمان‌ها تعیین می‌کنند که چه دانشی در جامعه معتبر است و چه...

جریان روشنفکری غرب‌گرا، اسیر محاسبات وارداتی و ناآشنا با انگیزه‌های قدسی ملت، حضور آگاهانه و هزینه‌پرداز مردم در میدان را نه می‌بیند و نه می‌فهمد.

اگر انقلاب اسلامی ایران را یک پیکره زنده تصور کنیم، بدون تردید «فرهنگ» روح حاکم بر این پیکره است. انقلابی که میشل فوکو، فیلسوف فرانسوی، ذات آن را «روح جهان بی‌روح» توصیف کرد و بیش از هر چیز بر بنیان یک دگرگونی عمیق فرهنگی و ارزشی استوار شد. اما امروز، پس از دهه‌ها، به نظر می‌رسد این روح، در تن نحیف …

برنا- گروه فرهنگ و هنر: ۸ کتاب کلیدی درباره زیبایی‌شناسی فوکو، مسیر درک فلسفه و تحلیل او از هنر و معماری را به خوانندگان نشان می‌دهند.

یکی از مهم‌ترین مفاهیم مطرح شده از سوی فوکو باستان‌شناسی دانش است. او می‌خواست نشان دهد که دانش بشری، چه در پزشکی، روان‌شناسی، جرم‌شناسی یا جامعه‌شناسی، نتیجهٔ یک ساختار تاریخی و فرهنگی است، نه کشفیات خالص و مطلق. 

می‌گویند و تکرار می‌کنند که به فلسفه و علوم انسانی باید بیشتر توجه شود، ولی معلوم نیست که مخاطب این درخواست کیست و نمی‌دانیم چه مرجعی و چگونه می‌تواند.

 هفته جهانی خلع سلاح، هر سال از دوم تا هشتم آبان در جهان گرامی داشته می‌شود؛ شعاری زیبا بر پیشانی نظمی جهانی که خود بر دوش زرادخانه‌ها ایستاده است. خلع سلاح، اما در واقعیت، به ابزاری در خدمت قدرت‌های بزرگ بدل شده است تا دیگران را در چهارچوب نظم مطلوب خود نگاه دارند.