بی‌توجهی ساختاری به مشکلات پرستاران، نبود برنامه‌ای اصولی، مدون و بلندمدت برای حل مسائل این گروه بزرگ از جامعه سلامت و از سوی دیگر، تورم بالا و مشکلات گسترده اقتصادی، شرایطی را ایجاد کرده است که بسیاری از پرستاران برای تأمین حداقل معیشت خود ناچار به اشتغال در چند مرکز درمانی و انجام اضافه‌کاری‌های مکرر و گاه اجباری شده‌اند.
این شرایط در بلندمدت، فرسودگی جسمی و روانی، کاهش انگیزه و نارضایتی شغلی را به دنبال دارد. در نهایت، پرستاری که مدت‌ها تحت فشار کاری و اقتصادی قرار گرفته، ممکن است دیگر ادامه مسیر حرفه‌ای خود را در شرایط موجود امکان‌پذیر نداند و به فکر تغییر آینده شغلی خود بیفتد.
در این میان، مهاجرت یکی از مسیرهای جدی پیش روی پرستاران است. البته محدودیت‌هایی مانند آزمون‌های زبان، الزامات حرفه‌ای کشورهای مقصد، شرایط پذیرش و افزایش نرخ ارز، این مسیر را برای بسیاری دشوار کرده است؛ اما از سوی دیگر، برخی کشورها با تسهیل فرآیند جذب و به‌کارگیری پرستاران بین‌المللی، به دنبال تأمین نیروی انسانی موردنیاز خود هستند. بنابراین، دشوارتر شدن مسیر مهاجرت برای پرستاران ایرانی را نباید به معنای … …
دانلود از کافه بازار
