نگاهی به جنبه‌های علمی مأموریت جسورانه ژاپن به سوی مریخ

به گزارش ایسنا، مأموریت ژاپن به مریخ یکی از بلندپروازانه‌ترین مأموریت‌ها در تاریخ سفرهای فضایی است. هدف مأموریت، تبدیل شدن به نخستین فضاپیمایی است که از مدار مریخ به زمین بازمی‌گردد و برای نخستین بار، نمونه‌هایی از منظومه سیاره سرخ را با خود به همراه می‌آورد.

به نقل از اسپیس، این مأموریت که «کاوش قمرهای مریخ»(MMX) نام دارد، تلاشی منحصربه‌فرد برای بررسی منشأ قمرهای «فوبوس»(Phobos) و «دیموس» (Deimos) مریخ است. این مأموریت جامع شامل فرود روی فوبوس برای جمع‌آوری نمونه‌هایی است که احتمالاً نخستین نمونه‌های آورده‌شده از منظومه مریخ به زمین خواهند بود. همچنین، این ماموریت شامل جست‌وجو برای یافتن شواهدی است که می‌توانند پرده از رویدادهای دوران شکل‌گیری منظومه شمسی در میلیاردها سال پیش بردارند.

قرار است مأموریت MMX روز ۱۹ اکتبر ساعت ۱۵:۴۱ به وقت منطقه زمانی شرقی با موشک H3 از مرکز فضایی تانه‌گاشیما در ژاپن پرتاب شود. این فضاپیما پس از سفری ۱۰ ماهه به سوی مریخ، حدود سه سال را صرف مطالعه قمر فوبوس خواهد کرد. در این مدت، یک کاوشگر را مستقر خواهد کرد و برای جمع‌آوری نمونه روی سطح آن فرود خواهد آمد. سپس، تمرکز مأموریت به قمر دیموس معطوف خواهد شد و فضاپیما پیش از ترک این منظومه در نوامبر ۲۰۳۰، چندین بار از نزدیکی آن عبور خواهد کرد. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، کپسول حاوی نمونه‌های MMX در سال ۲۰۳۱ در استرالیا فرود خواهد آمد. ماژول پیشران (چپ) و ماژول بازگشت (راست)

ساختار فضاپیما

فضاپیمای MMX از سه بخش اصلی و یک کاوشگر کوچک تشکیل شده است. پس از جدا شدن از موشک حامل H3، یک ماژول پیشران نیروی لازم را برای قرار دادن MMX در مسیر مریخ فراهم می‌کند. ماژول اصلی کاوش، کاوشگر «IDEFIX» را با خود حمل می‌کند که ابعادی در حد یک دستگاه مایکروویو دارد و بیشتر تجهیزات علمی مأموریت را شامل می‌شود. ماژول بازگشت، کپسولِ مخصوص بازگرداندن نمونه‌ها را در خود جای داده است. …