هوش مصنوعی معمای ۵۹ ساله هسته‌ای را حل کرد

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از دیجیاتو، این دستاورد به مسئله‌ای در ریاضیات فیزیک پلاسما مربوط می‌شود که به حدس علمی مطرح‌شده در سال ۱۹۶۷ بازمی‌گردد. بااین‌حال، پژوهش جدید به معنای حل کامل مسئله همجوشی هسته‌ای یا دستیابی به روشی برای تولید برق تجاری از این فرایند نیست؛ بلکه مجموعه راه‌حل‌های دقیق ریاضی را برای مطالعه میدان‌های مغناطیسی گسترش می‌دهد.

راه‌حل جمینای ۴ آرگون برای معمای ۵۹ ساله همجوشی هسته‌ای

در همجوشی هسته‌ای با محصورسازی مغناطیسی، میدان‌های مغناطیسی قدرتمند برای نگه‌داشتن گاز بسیار داغ و باردار الکتریکی به کار می‌روند تا پلاسما پیش از ترکیب هسته‌های اتمی و آزادشدن انرژی، از محفظه خارج نشود.

دانشمندان برای بررسی رفتار پلاسما و طراحی ساختارهایی که بتوانند آن را محصور نگه دارند، به مدل‌های ریاضی دقیقی از میدان‌های مغناطیسی نیاز دارند. شبیه‌سازی‌های کامپیوتری نیز به آن‌ها کمک می‌کند تا رفتار این میدان‌ها را بررسی کنند.

«هارولد گراد»، فیزیک‌دان، در سال ۱۹۶۷ حدسی درباره شرایط ریاضی لازم برای برقراری تعادل در میدان‌های مغناطیسی سه‌بعدی مطرح کرد. این حدس بر پژوهش‌های مربوط به پیکربندی‌های پلاسما تأثیر گذاشت.

در سپتامبر ۲۰۲۶، «مت لندرمَن»، پژوهشگر دانشگاه مریلند، با کمک مدل GPT-6 Astra Pro شرکت OpenAI راه‌حل‌های دقیقی ارائه کرد که با این حدس قدیمی در تضاد بودند.

این راه‌حل‌ها نمونه‌های ریاضی مشخصی در اختیار پژوهشگران قرار دادند تا بتوانند نرم‌افزارهای شبیه‌سازی محصورسازی مغناطیسی را آزمایش کنند. بااین‌حال، راه‌حل‌های پیشین در دو خانواده قرار می‌گرفتند که هر دو از تقارن هندسی مشخصی برخوردار بودند. در نتیجه، نمونه‌های دقیق مشابهی برای پیکربندی‌های فاقد این ویژگی در دسترس نبود.

در پژوهش بعدی، چند دانشمند این راه‌حل‌ها را گسترش دادند. آن‌ها پارامتری را … …