یادی از اردشیر محصص

به گزارش ایسنا، اردشیر محصص در خانواده‌ای مرفه که با ادبیات و هنر آشنا بودند، بزرگ شد. پدرش، قاضی بود و مادرش، سرور مهکامه محصص، آموزگار، شاعری علاقه‌مند به ادبیات و از دوستان پروین اعتصامی. خواهرش، ایراندخت محصص نیز از چهره‌های شناخته‌شده حوزه کاریکاتور و پژوهش هنر بود.  

چنین فضایی، با حضور چهره‌های آشنا با ادبیات و هنر، می‌توانست زمینه‌ای برای پرورش علاقه هنری اردشیر محصص باشد. نشانه‌های گرایش او به نقاشی و تصویرگری از همان سال‌های کودکی آشکار شد؛ علاقه‌ای که بعدها به مسیری مستقل در دنیای هنر معاصر ایران بدل شد.  

دوران کودکی اردشیر محصص با اشغال نظامی ایران از سوی نیروهای متفقین در جریان جنگ جهانی دوم هم‌زمان بود. او در همان دوران پس از تماشای مجموعه فیلمی با عنوان «دشمنان نازی‌ها»، وقتی از او خواستند درباره فیلم حرفی بزند، به‌جای صحبت کردن، صحنه‌ مورد علاقه خود در فیلم را نقاشی کرد. 

در سال ۱۳۳۰، زمانی که محصص در مدرسه فیروز بهرام تحصیل می‌کرد، یکی از هم‌کلاسی‌هایش او را تشویق کرد آثارش را برای مجله «توفیق» بفرستد؛ «توفیق» در آن دوران نشریه‌ای پیشرو بود که تیراژ بسیار بالایی هم داشت. همکاری اردشیر با مجله «توفیق» هشت سال ادامه یافت. او در این سال‌ها از سبک تصویرگری «توفیق» پیروی می‌کرد و با خلق تصاویری انتقادی، زندگی روزمره مردم و چهره‌های سیاسی را به تصویر می‌کشید. اغراق در ترسیم چهره‌ها و اندام‌ها، از ویژگی‌های اصلی سبک این مجله بود که بعدها به یکی از ویژگی‌های اصلی آثار اردشیر محصص نیز تبدیل شد. اردشیر محصص ۱۸ شهریور ۱۳۱۷ در رشت به دنیا آمد و ۱۸ مهر ۱۳۸۷ در نیویورک از دنیا رفت.  

محصص برخلاف بسیاری از هنرمندان هم‌نسل خود، مسیر تحصیل در رشته هنر را دنبال نکرد. او با وجود موفقیت در آزمون ورودی دانشکده هنرهای زیبا، تحصیل در رشته حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران را انتخاب کرد و در سال ۱۳۴۱ فارغ‌التحصیل شد. پس از پایان تحصیلات، مدتی در وزارت آبادانی و مسکن به‌عنوان کتابدار مشغول به کار شد؛ اما چندان دوام نیاورد و پس از حدود یک سال تصمیم گرفت تمام وقت و انرژی خودش را صرف هنر و کاریکاتور کند. …