ضرورت تدوین نقشه راه ملی برای واکسن/«صادرات واکسن» شرط اقتصادی شدن تولیدات داخلی است

وی با بیان اینکه پروژه واکسن سازمان جهانی بهداشت دو بخش داشت، توضیح داد: یک بخش به نظارت بر فرایندهای نظارتی سازمان غذا و دارو و ارزیابی این فرایندها اختصاص داشت و بخش دیگر، نظارت بر واکسن‌سازی ایران بود. در آن زمان، عمده فعالیت تولید واکسن در کشور در مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی و انستیتو پاستور ایران متمرکز بود.

واشقانی ادامه داد: قرار بود پس از پایان این پروژه، گواهینامه‌های مربوط به پیش‌صلاحیت تولیدکنندگان واکسن (Prequalification) و همچنین تأیید صلاحیت نهاد رگولاتوری صادر شود. این پروژه حدود هفت سال طول کشید و در نهایت، در سال ۲۰۱۰ سازمان جهانی بهداشت، نظام نظارتی ایران در حوزه واکسن را تأیید کرد و ایران در این زمینه به‌عنوان یک نظام رگولاتوری مورد تأیید شناخته شد؛ با این حال، تولیدکنندگان واکسن کشور موفق به دریافت تأییدیه پیش‌صلاحیت نشدند.

وی با اشاره به اهمیت دریافت تأییدیه پیش‌صلاحیت برای تولیدکنندگان واکسن، گفت: هدف از این تأییدیه، فراهم شدن امکان فعالیت گسترده‌تر در بازارهای صادراتی واکسن به‌ویژه تأمین واکسن‌های مورد نیاز یونیسف بود. چنین تأییدیه‌ای می‌توانست به تولیدکنندگان ایرانی کمک کند تا در جایگاه صادرکننده واکسن فعالیت کنند.

نماینده سازمان غذا و دارو با تأکید بر اهمیت صادرات در اقتصادی شدن صنعت واکسن، گفت: زمانی می‌توان یک پروژه تولید واکسن را از نظر اقتصادی قابل اتکا دانست که امکان حضور در بازارهای خارج از کشور نیز وجود داشته باشد. با توجه به ساختار و شرایط اقتصادی کشور، به نظر می‌رسد به‌جز برخی واکسن‌های محدود، بسیاری از پروژه‌های تولید واکسن بدون دسترسی به بازارهای صادراتی از نظر اقتصادی با دشواری مواجه شوند. ولی اگر در حوزه صادرات فعالیت کنیم به توسعه صنعت واکسن کمک می‌کند. ارزیابی مجدد نظام رگولاتوری ایران در پایان ۲۰۲۶ …