در روزهایی که کشور با انواع تحریم‌ها، بحران‌های منطقه‌ای و کمبود شدید منابع مالی روبه‌روست، منطق حکم می‌کند که همه تصمیم‌گیران دست‌کم مثل یک اتاق جنگ اقتصادی رفتار کنند؛ یعنی حساب تک‌تک دلارهایی را که به زحمت به دست می‌آید داشته باشند و اجازه ندهند منابع حیاتی هدر برود.
اما کافی است نگاهی به بخشنامه‌ها و مجوزهای اخیر وزارت صمت بیندازید تا متوجه شوید متاسفانه در این وزارتخانه هیچ خبری از قرارگاه جنگ نیست. انگار در ساختمانی آرام و بدون دغدغه نشسته‌اند و در یک وضعیت کاملاً عادی و پرپول، تصمیم‌های دم‌دستی می‌گیرند. همچنین بخوانید: ایران و منطقه به دوران پیش از جنگ بازنخواهند گشت
کارخانه‌دار لنگ چند هزار دلار، بخشنامه‌ها سرگرم چیز دیگر!
اگر امروز با یک تولیدکننده، یک قطعه‌ساز یا صاحب یک کارگاه کوچک صحبت کنید، می‌بینید که خطوط تولید به خاطر نرسیدن ارز برای خرید مواد اولیه ساده، قطعات یدکی یا تجهیزات، یکی پس از دیگری شیفت‌های کاری‌شان را کم می‌کنند. کارخانه‌دار ماه‌ها در صف بانک مرکزی منتظر می‌ماند تا شاید چند هزار دلار برایش آزاد شود و بتواند چراغ کارگاه و دستمزد کارگرش را حفظ کند. همچنین بخوانید: پایان دادن به چرخه جنگ و فشار نیازمند پیاده سازی «نظم پساجنگ» توسط ایران است
در چنین وضعیتی، انتظار می‌رود وزارت صمت مثل فرماندهی که وسط میدان نبرد است، مانع هرگونه خرج بیهوده شود. اما در واقعیت چه می‌بینیم؟ تصمیم‌هایی که دقیقاً خلاف این مسیر حرکت می‌کنند.
ماجرای لندکروز و لکسوس؛ چرا باید رئیس‌جمهور ورود پیدا کند؟
یکی از بارزترین نمونه‌های این ماجرا، واردات خودروهای لوکس بود. در اوج فشارهای ارزی، ناگهان راه باز می‌شود تا تویوتا لندکروز و لکسوس آن هم با توجیه مسیر ویژه برای ایرانیان خارج از کشور وارد شود! واقعاً در کشوری که مردم عادی برای خرید خودرو مستأصل شده‌اند و کارخانه‌ها لنگ ارز قطعه هستند، واردات لندکروز کجای اولویت‌ها جا می‌گیرد؟
جالب اینجاست که بعد از کلی سروصدا و اعتراض مردم و فعالان اقتصادی، درنهایت رئیس‌جمهور شخصاً دستور داد تا این واردات … …
دانلود از کافه بازار
