ذات معماری الحاق است

 فاروق مظلومی-منتقد و پژوهشگر هنر و معماری: ‌دوگانه نفس و نتیجه در کارها و ترجیح یکی بر دیگری یا توجیه شکست یکی از دیگری، ما را از حقیقت دور می­‌کند. این تقابل‌های دوتایی در سنت فلسفی غرب در واسازی ژاک دریدا مورد شک و سؤال قرار گرفت. دریدا متوجه شد تقابل‌های دوتایی مثل نوشتار و گفتار، حقیقت و خطا، عقل و احساس و... سنتی را بنا نهاده‌­اند که موجب اصل و فرع‌شدن در جهان شده است. همواره در این تقابل­‌ها یک طرف را برتر و بنیادی‌­تر در نظر می‌گیرند. دوتایی مثبت و منفی که امر منفی را مذمت می­‌کند و امر مثبت را می‌ستاید، از عوارض این دوگانه­‌پردازی‌هاست. در معماری دوگانه‌­انگارِ گراند و فیگور، زمین را بستری در نظر می‌­گیرند که معماری روی آن اتفاق می‌افتد و در سنت معماری، بستر فرع است، غافل از اینکه اگر بستر نباشد معماری وجود ندارد و همین موجب توجه کمتر به شهر به‌ عنوان بستر در معماری شده است. همین برخورد فرع و اصل در گرافیک به دوگانه­‌انگاری غلط فضای مثبت و منفی و در خوش‌نویسی به تقدم جلوت بر خلوت منجر شده است. در دوگانه نفس و نتیجه هیچ‌کدام بر دیگری تقدم ندارد و بهتر است توجه توأمان به هر دو را داشته باشیم. از طرفی بین نفس یک عمل و نتیجه آن عمل، چگونگی آن عمل هم وجود دارد و در یک کار شهری این چگونگی در شبکه‌­ای از روابط پیچیده قرار می­‌گیرد. …