UTP مخفف Unshielded Twisted Pair به معنای زوج سیم به‌هم‌تابیده بدون شیلد است. کابل‌های متداول اترنت از این نوع معمولاً دارای چهار زوج سیم مسی عایق‌دار هستند که با الگوی تاب مشخصی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.
انتقال اطلاعات در این کابل بر اساس سیگنال‌های الکتریکی تفاضلی انجام می‌شود. گیرنده اختلاف ولتاژ بین هادی‌های هر زوج را تشخیص می‌دهد و به این ترتیب، اثر بخشی از نویز مشترک کاهش پیدا می‌کند.
تابیده شدن سیم‌ها نیز به کنترل تداخل الکترومغناطیسی (EMI) و تداخل میان زوج‌های مجاور یا Crosstalk کمک می‌کند.
برخلاف کابل‌های شیلددار، UTP برای محافظت از سیگنال به فویل آلومینیومی یا بافت فلزی متکی نیست. بنابراین کیفیت هادی، نظم تاب زوج‌ها و رعایت استانداردهای نصب بر عملکرد آن تأثیر مستقیم دارند. ساختار داخلی کابل UTP و اجزای تشکیل‌دهنده آن
ساختار کابل شبکه UTP از بخش‌های مختلفی تشکیل شده که هرکدام بر کیفیت انتقال داده تأثیر دارند.
• هادی مسی: وظیفه انتقال سیگنال را بر عهده دارد. هادی مس خالص از نظر مقاومت الکتریکی و عملکرد PoE نسبت به کابل‌های آلومینیومی با روکش مس (CCA) مناسب‌تر است.
• عایق هادی‌ها: از اتصال الکتریکی سیم‌ها جلوگیری می‌کند و در حفظ مشخصات الکتریکی کابل نقش دارد.
• زوج‌های به‌هم‌تابیده: میزان تاب زوج‌ها برای کاهش تداخل و بهبود کیفیت انتقال سیگنال طراحی می‌شود. …
دانلود از کافه بازار
