وقتی نام «بیابان» به گوشمان می‌رسد، اغلب تصویر تپه‌های شنی طلایی، آفتاب سوزان، کاروان شتر و سرابی که در دل افق لرزان می‌شود در ذهنمان شکل می‌گیرد. این تصور آن‌قدر پررنگ است که کمتر کسی بیابان را بدون شن و ماسه تصور می‌کند.

تصویری از پل «شهرستان» یا پل «جی» که از قدیمی‌ترین پل‌هایی است که بر روی رودخانه زاینده‌رود قرار دارد و در سه کیلومتری شرق اصفهان در شهرستان «جی» واقع شده است.

یک شتر بود که در کاروان بازرگانی بار می‌برد. یک روز که زیاد راه رفته بود و خسته شده بود با خود فکر کرد که: دنیا بزرگ است و صحرا فراخ است و درخت‌ها و علف‌ها سبز است و آب‌ها در چشمه‌ها جاری است و این‌همه حیوانات دارند توی بیابان به آزادی و راحتی زندگی می‌کنند. من چرا برای نیم‌من کاه و علف این‌قدر جان …