با گیاه لوبیا قرمز رونده آشنا شوید!

لوبیا قرمز رونده یکی از گیاهان چندمنظوره و ارزشمند تیره باقلاسانان است که در بسیاری از نقاط جهان به عنوان محصول خوراکی، گیاه زینتی و بهبوددهنده خاک کشت می شود. این گیاه بومی مناطق مرکزی آمریکا، مکزیک و بخش هایی از گواتمالا است و از آنجا به اروپا، آسیا و آفریقا منتقل شده است. در این مقاله، تمام جنبه های مربوط به لوبیا قرمز رونده شامل ویژگی های گیاه شناسی، نیازهای محیطی، روش های کاشت، مراقبت، برداشت، خواص تغذیه ای، کاربردهای زینتی و نقش آن در کشاورزی پایدار بررسی می شود. لوبیا قرمز رونده چیست و چه تفاوتی با لوبیای معمولی دارد؟

لوبیا قرمز رونده گونه ای از جنس Phaseolus است که با لوبیای معمولی تفاوت های آشکاری دارد. مهم ترین تفاوت ها عبارتند از: اندازه دانه: دانه های لوبیا قرمز رونده درشت تر از دانه های لوبیای معمولی هستند. شکل دانه: دانه ها معمولاً کشیده، بیضی یا کلیوی شکل با رنگ های قرمز، ارغوانی، قهوه ای، سیاه یا سفید لکه دار هستند. گل ها: گل های لوبیا قرمز رونده بزرگ تر، رنگارنگ تر و به رنگ قرمز آتشین، نارنجی، صورتی یا سفید دیده می شوند. عادت رشد: ساقه این گیاه رونده و بالا رونده است و به تکیه گاه نیاز دارد. تحمل سرما: لوبیا قرمز رونده نسبت به لوبیای معمولی تحمل بیشتری در برابر سرمای خفیف دارد. چندسالی بودن: در مناطق گرم می تواند چندین سال زنده بماند و هر سال گل و میوه تولید کند.

این تفاوت ها باعث می شوند که لوبیا قرمز رونده در باغ های خانگی، پرچین ها و آلاچیق ها به عنوان گیاهی دوکاره (خوراکی و زینتی) مورد استفاده قرار گیرد.

  نیازهای اکولوژیک و شرایط رشد

لوبیا رونده یک گیاه علفی حساس بومی کوه های مکزیک و آمریکای مرکزی است که به صورت رونده رشد می کند. لوبیا رونده در بسیاری از مناطق گرمسیری که یخبندان ندارند به صورت چند ساله رشد  می کند. اقلیم

لوبیا قرمز رونده در اقلیم های معتدل تا نیمه گرمسیری رشد خوبی دارد. دمای مناسب برای رشد این گیاه بین ۱۸ تا ۲۵ درجه سانتی گراد است. این گیاه نسبت به لوبیای معمولی تحمل بیشتری در برابر سرمای خفیف دارد، اما در برابر یخبندان حساس است. در مناطق گرم و خشک، کشت آن در فصل خنک تر توصیه می شود. خاک …