تنها نسلی که از دهه‌شصتی‌ها مظلوم‌تر است و صدا ندارد

برترین‌ها: مطلبی در شبکه‌های اجتماعی دیدیم که قصد داریم آن را با شما به اشتراک بگذاریم؛ اما نکته‌ای در آن وجود دارد که به نظر می‌رسد از غلبه دهه‌هفتادی‌ها بر دهه‌شصتی‌ها در اینستاگرام حکایت می‌کند و احتمالاً رضایت دهه‌هفتادی‌ها را هم جلب خواهد کرد. مسئله اینجاست که به واسطه جمعیت بالای دهه‌شصتی‌ها، به نظر می‌رسد در این روایت کمتر به دشواری‌های این نسل توجه شده است؛ نسلی که رقابت سنگین در کنکور، یکی از نمونه‌های روشن تجربه مشترک بسیاری از اعضای آن بود.

با این مقدمه، مطلب صفحه اینستاگرامی «چرتکه» با عنوان «دوئلِ دهه‌ی ۶۰ و دهه‌ی ۷۰؛ کدام نسل واقعاً در تنورِ سخت‌تری سوخت؟» به قلم علی قاسمی را می‌خوانیم:

برای اینکه تکلیف قدیمی‌ترین دوئل خانواده‌های ایرانی را یک‌بار برای همیشه روشن کنیم، باید احساسات و خاطرات نوستالژیک را کنار بگذاریم و با خط‌کش اقتصاد کلان، ترازنامه‌ی اکثریت جامعه و طبقه متوسط را کالبدشکافی کنیم نه یک درصدِ خاص و استثناها را، حقیقت این است که هم متولدین دهه شصت سوختند و هم متولدین دهه هفتاد!

اما در دو کوره کاملاً متفاوت! تراژدی دهه شصت، اسارت در "قیف جمعیتی" بود، آن‌ها در اوج انفجار موالید به دنیا آمدند و تمام جوانی‌شان به جنگیدن با "انسان‌های دیگر" بر سر ظرفیت‌های محدود گذشت؛ از مدارس سه‌شیفته و نیمکت‌های چهارنفره تا ماراتن ترسناک کنکور با یک‌ونیم میلیون داوطلب و صف‌های طویل استخدامی.

دهه شصت در تمام مسیر، زیر فشار له شدن در یک جمعیت میلیونی دوید!

اما ورق اقتصادی جایی به نفع دهه شصتی‌ها برگشت که بخش عمده آنها در میانه دهه هشتاد و اوایل دهه نود وارد بازار کار شدند؛ دورانی که اقتصاد ایران به پشتوانه فروش سرشار نفت و اوج درآمدهای ارزی تاریخ خود، از یک رفاه نسبی و ثبات قدرت خرید برخوردار بود!

در آن پنجره زمانی، موتور "تحرک طبقاتی" هنوز کار می‌کرد، یک جوان دهه شصتی اگر از سد کنکور و سربازی رد می‌شد و شغلی معمولی پیدا می‌کرد، با چند سال کار منظم پس‌انداز و یک وام بانکی ساده، خریدن خودرو برایش هدفی کاملاً دست‌یافتنی … …