نسخه سبزوار برای بازآفرینی

بازآفرینی شهری، به گفته متخصصان شهرسازی، تنها با یک هدف انجام می‌شود: «بهبود کیفیت زندگی.» اما برخی متخصصان حوزه شهرسازی، مانند «محمدسعید ایزدی»، معاون اسبق وزارت راه و شهرسازی، معتقدند که گاهی کج‌فهمی‌هایی درباره موضوع بازآفرینی در میان مدیران و متخصصان وجود دارد که بازآفرینی را صرفاً برابر با تخریب محلات قدیمی با لودر می‌دانند؛ اتفاقی که گاهی در حاشیه شهرها، بافت‌های فرسوده یا حتی سکونتگاه‌های غیررسمی رخ می‌دهد. خانه‌ها تخریب می‌شوند، به این امید که آسیب‌های اجتماعی تمام شود و کیفیت زندگی ارتقا پیدا کند؛ رؤیایی که محال است. زیرا به گفته ایزدی: «بازآفرینی یعنی ارتقای هویت در تک‌تک نقاطی که در این پروژه‌ها وجود دارد. پروژه‌های بازآفرینی امروز با اصلی‌ترین مخاطب، یعنی مردم، سروکار دارند و از مردم می‌پرسند که آیا پروژه‌های بازآفرینی توانسته‌اند برای زندگی‌شان ارتقا ایجاد کنند.»

آیا در سبزوار، براساس آنچه «محمدسعید ایزدی» می‌گوید، بازآفرینی توانست به ارتقای کیفیت زندگی منجر شود؟ برزویی در سخنرانی‌ای که در «خانه وارطان» داشت، تلاش کرد به این پرسش پاسخ دهد: «در ۳۲۰ هکتار محلات حاشیه شهر سبزوار که از سال ۹۴ مداخله بازآفرینی را آغاز کردیم، از نظر معابر، فاضلاب، تأسیسات برق، گاز، مدرسه، کلانتری، ورزشگاه و هر آنچه در برنامه اقدام ما آمده بود، با جرئت می‌توانیم بگوییم تا ۸۰ درصد اقدامات را انجام داده‌ایم و مردم نیز در حال بهره‌برداری از آن‌ها هستند.»

او می‌گوید: «مردم این جمعیت ۷۰ هزار نفری افرادی بودند که از روستاها آمده بودند، نه کاری داشتند، نه کسبی داشتند و نه مهارتی داشتند و در نتیجه، مشکلاتی برایشان به وجود آمده بود. نزدیک به چهار هزار نفر فقط مهارت خیاطی دیده‌اند که اکنون در حال تولید هستند، محصولات خود را می‌فروشند و به‌نوعی از این طریق ارتزاق می‌کنند.» …