زنان؛ قربانیان پنهان بی‌آبی و تغییرات اقلیم / سهم زنان از زمین تشنه رنج است

پشت تصویر زمین‌های ترک‌خورده، رودخانه‌های خشکیده و چاه‌هایی که دیگر به آب نمی‌رسند، بحرانی انسانی جریان دارد که کمتر دیده می‌شود. تغییرات اقلیمی زن و مرد نمی‌شناسد؛ اما در جهانی که دسترسی زنان و مردان به زمین، درآمد، آموزش و قدرت تصمیم‌گیری برابر نیست، هزینه بحران هم میان آنها برابر تقسیم نمی‌شود.

اعداد از همین نابرابری خبر می‌دهند. برآوردهای مورد استناد سازمان ملل نشان می‌دهد زنان و کودکان هنگام وقوع بلایا تا ۱۴ برابر بیشتر از مردان در معرض خطر مرگ قرار می‌گیرند. برخی گزارش‌های سازمان ملل همچنین سهم زنان و دختران از جمعیت جابه‌جاشده بر اثر پیامدهای تغییر اقلیم را تا ۸۰ درصد برآورد کرده‌اند.

اما شاید تکان‌دهنده‌ترین عدد، نه درباره مرگ که درباره «زمان» باشد. یونیسف می‌گوید زنان و دختران جهان روزانه حدود ۲۰۰ میلیون ساعت صرف جمع‌آوری آب می‌کنند؛ ۲۰۰ میلیون ساعت در هر روز. در خانوارهایی که آب در محل زندگی در دسترس نیست نیز مسئولیت آوردن آب عمدتاً بر دوش زنان و دختران قرار دارد. یعنی هرچه آب دورتر می‌شود، بخشی از زندگی آنها نیز در مسیر رسیدن به آن از دست می‌رود؛ زمانی که می‌توانست صرف تحصیل، اشتغال یا استراحت شود.

بحران وقتی به زمین کشاورزی می‌رسد، نابرابری دیگری آشکار می‌شود. زنان حدود ۴۳ درصد نیروی کار کشاورزی در کشورهای درحال‌توسعه را تشکیل می‌دهند، اما سهم بسیار کمتری از مالکیت زمین و دسترسی به منابع تولید دارند. یعنی بسیاری از زنانی که از زمین زندگی می‌گیرند، هنگام نابودی محصول، ابزار اقتصادی کمتری برای مقابله با بحران دارند.

این اعداد در جهان به زندگی‌های واقعی تبدیل شده‌اند.در شاخ آفریقا، خشکسالی‌های پی‌درپی و نابودی دام و معیشت، زنان و دختران را با فشار مضاعف تأمین آب، ناامنی غذایی و جابه‌جایی مواجه کرده است. در کنیا و اتیوپی، گزارش‌ها از افزایش … …