به گزارش زومیت، ویتامین B12 بهطور طبیعی عمدتاً در غذاهای با منشأ حیوانی، مانند گوشت، ماهی، تخممرغ و لبنیات یافت میشود. برخی محصولات گیاهی نیز با B12 غنی میشوند، اما منابع طبیعی گیاهی قابلاتکایی برای این ویتامین وجود ندارد. به همین دلیل، افرادی که رژیم غذایی کاملاً گیاهی دارند، در صورت مصرفنکردن غذاهای غنیشده یا مکملها، بیشتر در معرض کمبود B12 هستند. اختلال در جذب مواد مغذی نیز میتواند خطر کمبود این ویتامین را افزایش دهد.
نقش پررنگ B12 در ساخت و ترمیم DNA، باعث شده است که پژوهشگران از سالها پیش ارتباط احتمالی آن با سرطان را بررسی کنند. فرض اولیه این بود که کمبود شدید B12 میتواند فرایند تکثیر و ترمیم DNA را مختل کند و به ناپایداری ژنتیکی و درنهایت، به افزایش خطر ابتلا به سرطان منجر شود.
اما برخی پژوهشها نیز به نتیجهای متفاوت رسیدند. در چندین مطالعه، سطح غیرعادی بالای B12 در خون افراد مبتلا به سرطانهای ریه، پستان، مری و روده بزرگ دیده شده است. این یافته پرسش مهمی را مطرح میکند: آیا سطح بالای B12، خطر سرطان را افزایش میدهد یا سرطان باعث بالارفتن سطح B12 در بدن میشود؟ پاسخ هنوز مشخص نیست.
نکتهی مهم و یکی از بزرگترین مشکلات پژوهشهای پیشین، این است که بالا بودن سطح B12 در خون لزوماً به معنای مصرف زیاد این ویتامین نیست. سطح خونی B12 علاوه بر رژیم غذایی، به نحوهی جذب، ذخیره و مصرف آن در بدن نیز بستگی دارد. بنابراین، اگر سطح B12 در فردی مبتلا به سرطان بالا باشد، نمیتوان نتیجه گرفت که مصرف زیاد B12 باعث سرطان شده؛ ممکن است خود بیماری سطح این ویتامین را تغییر داده باشد. بالا بودن سطح B12 در خون لزوماً به معنای مصرف زیاد یا عامل ایجاد سرطان نیست …
