به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، چند روز از آغاز سال 1995 میلادی نگذشته بود که منطقه نتانیا (بیت لید) در سرزمینهای اشغالی با انفجاری عظیم به خود لرزید و بیش از 100 اسرائیلی اشغالگر کشته و مجروح شدند. انور محمد عطیه سکر و صلاح عبدالحمید شاکر دو مجاهد فلسطینی بودند که دست به چنین عملیات استشهادی موفقی زده بودند.
عملیاتی که اسحاق رابین نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی عنوان کرد: این عملیات به اندازهای بود که انگار 30 جنگنده به مناطق اشغالی حمله کرده بودند. اما آنچه بعد از انجام چنین عملیاتی اهمیت پیدا میکرد، این بود که چه کسی یا کسانی طراحی چنین حملهای را بر عهده داشتند.
دو نام که آن روزها حسابی اسرائیلیها را کلافه کرده بودند، این بار نیز رد پایشان در این عملیات به خوبی مشهود بود. چه کسی جز «مهندس مرگ» یعنی یحیی عیاش میتوانست چنین طراحی دقیقی کرده باشد و چه کسی جز دکتر فتحی شقاقی میتوانست از چنین طرحی حمایت کرده باشد؟
عیاش که سالها تحت تعقیب حرفهای ترین سرویسهای جاسوسی قرار داشت و یک سال بعد از عملیات بیت لید با دست خیانت اطرافیانش ترور و به شهادت رسید. اما رابین بلافاصله بعد از این حمله صراحتا دستور ترور دکتر فتحی شقاقی را هم صادر کرد.
فتحی شقاقی سالها در مصر تحصیل کرده بود و حالا چند سالی میشد که برای مبارزه با اشغالگران سرزمینش به فلسطین بازگشته بود. او مقالهای با عنوان «برائت از صهیونیسم» نوشت و خیلی شفاف مواضع خود را در مورد آنچه پیرامونش در حال رخ دادن بودن بیان کرد. این مقاله که به مناسبت نخستین سال پیروزی انقلاب اسلامی ایران در ماهنامه «مختار الاسلامی» چاپ قاهره چاپ شد به این موضوع پرداخت که «آیا این یک اتفاق عادی است که مهمترین و خطیرترین قضیه قرن بیستم مورد توجه و تلاش ابرمرد قرن بیستم [امام خمینی] قرار میگیرد یا این یک جدال مقدس و حتمی و بر اساس سنت … …

بازار





























































