در چنین موقعیتهایی، ممکن است کیفیت برنامه، تخصص مجریان یا حتی منابع اختصاصیافته مسئله اصلی نباشد. شاید باید پرسش دیگری را مطرح کنیم: آیا زمان مناسبی را برای انجام این کار انتخاب کردهایم؟
در مدیریت معمولاً درباره سه پرسش زیاد صحبت میشود: چه کاری باید انجام دهیم، چگونه باید آن را انجام دهیم و چه کسی مسئول انجام آن است؟ اما پرسش «چه زمانی؟» اغلب در حاشیه میماند، گویی زمان صرفاً ظرفی خنثی است که میتوان هر تصمیمی را در آن قرار داد. پینک در این کتاب نشان میدهد که این تصور تا چه اندازه میتواند گمراهکننده باشد. زمان بر کیفیت قضاوت، تمرکز، خلاقیت، عملکرد و حتی واکنش ما به شکست و تغییر اثر میگذارد.
این موضوع در سازمانها اهمیت ویژهای دارد. بسیاری از تصمیمهای مدیریتی در بستر ریتمهای انسانی و سازمانی گرفته میشوند. آدمها در تمام ساعتهای روز به یک اندازه متمرکز نیستند. پروژهها هم در همه مراحل با انرژی یکسانی پیش نمیروند و سازمانها در هر مقطع آمادگی یکسانی برای پذیرش تغییر ندارند.
یکی از نکتههای قابلتأمل کتاب پینک، تفاوت ریتم انرژی و تمرکز افراد در طول روز است. ممکن است مدیری در ساعتهای ابتدایی روز آمادگی بیشتری برای تحلیل و تصمیمگیری داشته باشد و در ساعتهای پایانی بیشتر بهدنبال جمعکردن کارهای باقیمانده باشد. بااینحال، در بسیاری از سازمانها جلسات مهم و تصمیمگیریهای دشوار را به پایان روز موکول میکنیم. در آن ساعتها افراد خستهاند، ذهنشان درگیر کارهای انجامنشده است و احتمالاً ترجیح میدهند جلسه هرچه زودتر تمام شود. …


دانلود از کافه بازار








































































































































![[دکتر علی ربیعی] شناخت جامعه، شناخت خویشتن](/news/u/2026-11-16/ettelaat-3e7cp.jpg)























