سینمای کودک را تبدیل به مغازه نکنید!

هفت صبح|  روزگاری نه چندان دور، سینمای کودک و نوجوان ایران یکی از طلایی‌ترین دوران‌های خود را سپری می‌کرد. سال‌هایی که در آن عروسک‌ها فقط تکه پارچه‌هایی بی‌جان نبودند، قهرمانانی بودند که به قلب خانه‌ها نفوذ می‌کردند و با «شهر موش‌ها» و «کلاه‌قرمزی»، خاطرات یک نسل را می‌ساختند. در آن دوران، بزرگان سینما افتخار می‌کردند که برای بچه‌ها فیلم بسازند و صف‌های طولانی مقابل گیشه‌ها، گواه پیوند عمیق کودکان با پرده نقره‌ای بود. اما زمانه تغییر کرد.

ظهور پلتفرم‌های جهانی، انیمیشن‌های سه‌بعدی خیره‌کننده و تبلت‌هایی که در دستان کودکان جا خوش کردند، معادلات را به هم زد و سینمای کودک ایران را به حاشیه‌ای کم‌رمق راند؛ سینمایی که گاه در چنبره نگاه‌های صرفا اقتصادی و فرمول‌های تکراری گرفتار شد. حالا «محمدمتین اوجانی» کارگردانی که این روزها فیلم «بامبولک ۲» را بر پرده سینماها دارد و هم‌زمان درگیر تمرین و اجرای دو پروژه تئاتری است. او با دغدغه‌مندی خاصی از روزگار فعلی سینمای کودک می‌گوید، از ریسک بازگرداندن عروسک به فیلمی که در نسخه قبلی‌اش جایی نداشت، از گلایه‌هایش نسبت به نگاه بازاری و چرتکه‌اندازی‌های رایج در تولید آثار کودک و البته از امیدی که هنوز به جادوی سالن تاریک سینما دارد. 

بچه‌ها با عروسک مثل یک موجود زنده ارتباط برقرار می‌کنند

قصه «بامبولک ۲» و مواجهه‌اش با مخاطبان، برای محمدمتین اوجانی از جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان کلید خورد؛ جایی که عیار واقعی ارتباط بچه‌ها با یک اثر سنجیده می‌شود. جالب اینجاست که مشغله‌های پیاپی تئاتری هنوز به خود او اجازه نداده تا در اکران عمومی، بی‌واسطه در میان خانواده‌ها بنشیند، اما خاطره اصفهان همچنان برایش زنده و الهام‌بخش است. او درباره اولین مواجهه کودکان با فیلمش می‌گوید: «از زمانی که فیلم به اکران عمومی رسیده، به دلیل اینکه هم‌زمان درگیر دو کار تئاتر هستم، هنوز فرصت نکرده‌ام به دور از فضای رسمی جشنواره، به سالن‌های سینما بروم و در کنار مردم و بچه‌ها بنشینم و فیلم را ببینم.

  …