برهم‌زدن تعادل تولید به اسم تنظیم بازار - سایت خبری اقتصاد پویا

اقتصاد پویا / سرویس صنعت- صنعت فولاد ایران در شرایطی با چالش‌های متعدد در حوزه تولید، صادرات، تأمین انرژی و قیمت‌گذاری روبه‌روست که نحوه مداخله دولت در بازار این محصول، به یکی از محورهای اختلاف میان فعالان حلقه‌های مختلف زنجیره فولاد تبدیل شده است. از استخراج سنگ‌آهن و تولید کنسانتره و گندله گرفته تا آهن اسفنجی، شمش و محصولات نهایی، هر حلقه از این زنجیره به قیمت نهاده‌ها، هزینه انرژی، شرایط صادرات و میزان تقاضای داخلی وابسته است. در چنین ساختاری، تصمیمی که در ظاهر با هدف کنترل قیمت یک محصول اتخاذ می‌شود، ممکن است هزینه تولید را در حلقه‌های بعدی افزایش دهد و تعادل اقتصادی کل زنجیره را تحت تأثیر قرار دهد. از همین رو، انتقاد برخی فعالان صنعت فولاد به سیاست‌های تنظیم بازار، تنها به یک بخشنامه یا یک قیمت مشخص محدود نمی‌شود؛ موضوع اصلی، چگونگی تعیین قیمت، نقش بورس کالا و مرز میان نظارت دولت و مداخله مستقیم در سازوکار عرضه و تقاضاست. حسین جلیلی بال /بر اساس اظهارات مطرح‌شده از سوی یکی از فعالان این صنعت، تورم سال ۱۴۰۴ حدود ۷۱ درصد و میانگین رشد قیمت در زنجیره فولاد حدود ۵۷ درصد برآورد شده است. این ارقام، در صورت تأیید بر اساس شاخص‌های آماری هم‌دوره و روش محاسبه مشخص، می‌تواند نشان‌دهنده آن باشد که افزایش قیمت فولاد با سرعتی کمتر از تورم عمومی حرکت کرده است. البته برای نتیجه‌گیری دقیق باید روشن شود که منظور از تورم زنجیره فولاد، تغییر قیمت کدام محصولات، در چه بازه زمانی و بر اساس چه وزنی است؛ زیرا رشد قیمت گندله، شمش و محصولات نهایی لزوماً یکسان نیست. بااین‌حال، استدلال مطرح‌شده از سوی فعالان صنعت این است که وقتی رشد قیمت محصولی از تورم عمومی عقب می‌ماند و هم‌زمان ظرفیت تولید از نیاز داخلی بیشتر است، اعمال محدودیت‌های قیمتی و تنظیم بازاری باید با دقت بیشتری صورت گیرد تا به اختلال در عملکرد بازار منجر نشود.

تنظیم بازار در بازاری که با مازاد تولید مواجه است …