خانه‌دار شدن با حقوق کارگری؛ ۲۷ سال یا ۱۰۴ سال؟ | اختلاف ۷۷ ساله میان دولت و کارگران

سارا پوردلجو – جهان صنعت نیوز : حبیب‌الله طاهرخانی، معاون وزیر راه‌و‌شهرسازی با انتقاد از برخی آمارها درباره زمان خانه‌دار شدن مردم، تاکید کرد که محاسبه این شاخص باید براساس متوسط قیمت مسکن و درآمد خانوار انجام شود. به‌گفته وی، متوسط دوره دسترسی به مسکن در مناطق شهری ۸.۵ سال و دوره انتظار با فرض پس‌انداز یک‌سوم درآمد، حدود ۲۶ تا ۲۷‌سال است. او همچنین اشتباه گرفتن این دوشاخص و استفاده از مفروضات متفاوت را عامل ارائه آمارهای متناقض درباره زمان خانه‌دار شدن مردم دانست و اظهارات اکثر کارشناسان این حوزه مبنی بر اینکه خانه‌دار شدن حدود ۱۰۰‌سال زمان می‌برد را نقض کرد.

اما خانه‌دار شدن، برای بسیاری از خانوارهای ایرانی دیگر موضوعی نیست که بتوان با کمی صرفه‌جویی و برنامه‌ریزی مالی به آن دست پیدا کرد. فاصله میان درآمد و قیمت مسکن به‌اندازه‌ای افزایش یافته که حتی محاسبه سال‌های موردنیاز برای خرید یک واحد مسکونی نیز به فرض‌های مختلف اقتصادی وابسته شده است. در چنین شرایطی، یک پرسش اساسی مطرح می‌شود؛ آیا مساله فقط طولانی شدن مسیر خانه‌دار شدن است یا بخش بزرگی از خانوارها اساسا از امکان پس‌انداز برای خرید مسکن خارج شده‌اند؟ اختلاف بر سر اینکه این مسیر ۲۶‌سال طول می‌کشد یا بیش از یک قرن، شاید در نگاه نخست اختلافی آماری به نظر برسد اما در پس آن، دوتصویر متفاوت از وضعیت معیشتی جامعه قرار دارد؛ یکی برپایه نسبت درآمد و قیمت ملک و دیگری براساس توان واقعی مزدبگیران برای کنار گذاشتن بخشی از درآمد ماهانه. این اختلاف زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم برای بسیاری از کارگران و بازنشستگان، درآمد ماهانه پیش از آنکه فرصتی برای پس‌انداز باقی بگذارد، صرف هزینه‌های ضروری زندگی می‌شود. …