این روزها جمله عامیانه «هرکس هرچه داشته، از قبل داشته» دیگر فقط درباره خانه و خودرو نیست. مدتهاست که بخشی از مردم توان تعویض گوشی تلفن همراه خود را هم از دست دادهاند و وقتی یخچال خانه یا خودروی زیر پایشان خراب میشود، تمام تنشان میلرزد که چطور باید پول تعمیر آن را جور کنند. در چنین شرایطی، خرید لباس اولویت دوم است. پوشاک که یکی از معمولیترین نیازهای زندگی است، در سایه شرایط جنگی و تورمی حاکم بر کشور، به کالایی لوکس تبدیل شده است.
اینجاست که وقتی یک کارگر با درخواست همسر و فرزندش برای خرید لباس زمستانی روبهرو میشود، پیش خودش فکر میکند که باید از کدام هزینه بزند؟ از خوراک، اجاره منزل، درمان یا مدرسه فرزندش؟ طبق گزارش رسمی مرکز آمار، تورم نقطه به نقطه پوشاک در یک سال گذشته بیش از ۱۰۳ درصد بوده و به عبارت سادهتر، قیمت انواع کفش و لباس دستکم دو برابر شده است.
حاصل این وضعیت روشن است و حقوق ماهانه یک کارگر حداقلیبگیر حدود ۲۴ میلیون تومان است، اما تهیه یک سبد پوشاک زمستانی دارای کمترین کیفیت برای خودش، همسرش و فرزندش، کمِ کم ۲۷ میلیون تومان آب میخورد؛ یعنی حتی تمام حقوق یک ماه او هم برای پوشاندن تن خانواده سهنفرهاش کافی نیست.
وقتی توان خرید لباس هم نیست …


دانلود از کافه بازار


















































![[فرشاد پرویزیان] ازدواج، اقتصاد و حکمرانی مطلوب](/news/u/2026-11-17/ettelaat-fqct1.jpg)









