علم پزشکی یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای بشر برای شناخت جهان، تشخیص بیماری‌ها و بهبود کیفیت زندگی است. با این‌حال، زبان علمی، اصطلاحات تخصصی، تجهیزات پیشرفته و حتی برخی روش‌های واقعی پژوهش می‌توانند در خدمت ادعاهایی قرار گیرند که از نظر علمی اثبات نشده‌اند.
این مسئله به ویژه در حوزه سلامت و توانبخشی اهمیت دارد، زیرا مخاطب این ادعاها اغلب خانواده‌هایی هستند که با اختلالات پیچیده، مزمن یا مادام‌العمر فرزندان خود مواجه‌اند و طبیعی است که به دنبال بهترین راه برای بهبود وضعیت آنان باشند.
امید به بهبودی، به خودی‌خود نقطه ضعف خانواده نیست. مسئله زمانی آغاز می‌شود که این امید با وعده‌هایی مانند «درمان قطعی»، «کشف بی‌سابقه در جهان»، «تغییر مستقیم مغز» یا «درمان چندین بیماری با یک روش واحد» هدف قرار گیرد، بی‌آنکه شواهد لازم برای تأیید این ادعاها در دسترس باشد.
پرسش اصلی این نیست که آیا باید با نوآوری مخالفت کرد؛ بلکه این است که چگونه می‌توان میان نوآوری علمی واقعی، فرضیه‌ای که هنوز در مرحله پژوهش است و ادعایی که بدون پشتوانه کافی به‌عنوان درمان اثبات‌شده معرفی می‌شود، تفاوت گذاشت. علم چگونه به ابزار فریب تبدیل می شود
تبدیل یک ادعای اثبات نشده به روشی که ظاهر علمی دارد، لزوماً با جعل آشکار یا دروغ‌گویی مستقیم آغاز نمی‌شود. گاهی یک مفهوم واقعی، یک مشاهده محدود یا یک فرضیه اولیه به تدریج از محدوده شواهد خود خارج می‌شود و به ادعایی بسیار بزرگ‌تر تبدیل می‌گردد. …
دانلود از کافه بازار
