این نگاه، موضوع چین را از سطح محدود اقتصادی و فروش نفت فراتر می‌برد و پرسش بزرگ‌تری را مطرح می‌سازد: پکن چه نقشی در معماری امنیتی جدید خلیج فارس و غرب آسیا ایفا خواهد کرد؟ ۱. چین؛ شریک توسعه، نه جانشین امنیتی
نقش‌آفرینی چین در امنیت منطقه نباید به‌معنای جایگزینی این کشور با ایالات متحده تفسیر شود. قرار نیست پایگاه‌ها و ناوهای آمریکایی خارج شوند و چین همان الگوی مداخله‌گرانه را با پرچمی دیگر ادامه دهد. مزیت بنیادین چین دقیقاً در ارائه الگویی متفاوت است؛ الگویی که بر پایه دیپلماسی، همکاری اقتصادی، احترام به حاکمیت ملی و پیوند میان امنیت و توسعه بنا شده است. طرح چهاربندی رئیس‌جمهور چین برای ثبات منطقه و تجربه موفق میانجیگری میان ایران و عربستان، نشان می‌دهد که تهران و پکن ظرفیت تکرار چنین الگوهایی را برای ایجاد ثبات پایدار دارند. ۲. چرایی ظرفیت‌پذیری پکن در مهندسی امنیت
چین برخلاف آمریکا، با تمامی بازیگران کلیدی منطقه روابطی فعال و متوازن دارد. این کشور همزمان شریک راهبردی ایران است و روابط گسترده‌ای با عربستان، امارات، قطر و دیگر کشورهای حوزه خلیج فارس دارد. از سوی دیگر، امنیت خطوط انتقال انرژی و تنگه هرمز برای اقتصاد چین حیاتی است؛ بنابراین کاهش تنش در منطقه برای پکن نه یک موضع تشریفاتی، بلکه بخشی از منافع ملی و امنیتی است. برخلاف قدرت‌های غربی، چین نفعی در گسترش درگیری ندارد و این موقعیت بی‌طرفانه به پکن امکان می‌دهد تا میان بازیگرانی میانجیگری کند که در چارچوب‌های سنتی غربی حاضر به گفتگو نیستند. ۳. حوزه‌های مشخص مداخله و ابتکار عمل چین
پکن در چند محور مشخص می‌تواند به ارتقای امنیت منطقه کمک کند:
نخست، تسهیل سازوکارهای گفتگو میان کشورهای منطقه بدون تحمیل اراده سیاسی. …
دانلود از کافه بازار
