شفای کودک درون: راهی برای فهم واکنش‌هایی که خودتان هم از آن‌ها تعجب می‌کنید

عصر ایران/ سواد زندگی؛ مریم طرزی - تا حالا شده همسرتان فقط دیر جواب پیام تان را بدهد و شما از کوره دربروید؟ یا رئیس‌تان یک تذکر ساده بدهد و شما حس کنید کل وجودتان زیر سؤال رفته است؟ بعد که آرام می‌شوید، خودتان هم می‌گویید «واکنشم خیلی بزرگ‌تر از موضوع بود».

کودک درون

روان‌شناسی برای این تجربه‌ها نامی دارد: کودک درون.

کودک درون یک کودک واقعی نیست که در بدن شما زندگی کند. این مفهوم به بخشی از روان شما اشاره دارد که تجربه‌های دوران کودکی را در خود نگه می‌دارد. این بخش گاهی بی‌آنکه متوجه شوید، کنترل واکنش‌های تان را به دست می‌گیرد. خاستگاه، تعریف و نقش کودک درون  در خودشناسی

کودک درون یک کودک واقعی نیست که در بدن شما زندگی کند. این مفهوم به بخشی از روان اشاره دارد.

این بخش نخستین تجربه‌های هیجانی ، نیازهای برآورده‌نشده و خاطرات دوران کودکی را در خود نگه می‌دارد.

دانشکده روان‌شناسی دانشگاه تهران توضیح می‌دهد که کودک درون بخش جوانی از روان ماست . این بخش بر نحوه تفکر و واکنش ما در بزرگسالی اثر می‌گذارد.

کودک درون می‌تواند نمادی از سختی، ضربه و حتی پیروزی‌های دوران جوانی باشد.

این بخش از روان دو چهره دارد. یک چهره آن خلاقیت، شادی، کنجکاوی و بازیگوشی را در بر می‌گیرد.

چهره دیگر آن زخم‌ها، ترس‌ها و شرم‌های حل‌نشده را نگه می‌دارد.

روان‌شناسان بالینی اشاره می‌کنند که کودک درون هم زیبایی‌های دوران کودکی مانند شادی و خلاقیت را در خود دارد و هم دردهای کهنه و نیازهای برآورده‌نشده را.

به همین دلیل، رابطه با کودک درون هم می‌تواند سرچشمه سرزندگی باشد و هم می‌تواند به الگوهای ناسالم رفتاری اشاره کند. خاستگاه مفهوم: از یونگ تا تحلیل رفتار متقابل

ریشه‌های این مفهوم را می‌توان در اندیشه کارل گوستاو یونگ، روان‌پزشک سوئیسی، جستجو کرد.

یونگ «کهن‌الگوی کودک» را در ناخودآگاه انسان توصیف کرد و آن را «کودک الهی» نامید.

از دید او، این کودک نمادی از خویشتن است که می‌خواهد رشد کند و کامل شود .

یونگ تأکید می‌کرد که توجه به کودک درون به ما کمک می‌کند با احساسات ناخودآگاه خود ارتباط برقرار کنیم.

همچنین به ما کمک می‌کند درک بهتری از خویشتن پیدا کنیم. او هشدار می‌داد که نادیده گرفتن این بخش از شخصیت می‌تواند به چالش‌های عاطفی و روانی منجر شود. …