آیت‌الله شهید سیدعلی خامنه‌ای در پیام ۲۸ مهر ۱۴۰۳، شهادت سنوار را برای جبهه مقاومت دردناک خواند، اما تأکید کرد که این جبهه با از دست دادن برجستگان خود از پیشروی بازنمی‌ماند. اکنون این پیام را می‌توان از زاویه‌ای تازه خواند؛ تأکیدی بر تداوم راه پس از فقدان رهبران که خود گوینده نیز به چهره‌های شهید آن پیوسته است. شهادت سنوار؛ پایان یک فرماندهی یا آغاز آزمونی تازه؟
یحیی سنوار در شانزدهم اکتبر ۲۰۲۴، برابر با ۲۵ مهر ۱۴۰۳، در جریان درگیری با نیروهای ارتش رژیم صهیونیستی در منطقه تل‌السلطان رفح به شهادت رسید. او که پس از شهادت اسماعیل هنیه به ریاست دفتر سیاسی حماس رسیده بود، در واپسین ماه‌های زندگی خود در مرکز تحولات سیاسی و نظامی جنگ غزه قرار داشت.
رهبر شهید انقلاب در پیام خود نوشتند: «فقدان او برای جبهه مقاومت البتّه دردناک است، ولی این جبهه با شهادت برجستگانی چون شیخ احمد یاسین، فتحی شقاقی، رنتیسی و اسماعیل هنیّه از پیشروی باز نماند، با شهادت سنوار هم کمترین توقّفی نخواهد داشت؛ باذن الله.»
اشاره به رهبران پیشین، پایه اصلی استدلال پیام را شکل می‌دهد: حیات یک جریان را نمی‌توان تنها با سرنوشت رهبران آن سنجید. از دست دادن فرماندهان می‌تواند ضربه‌ای سنگین باشد، اما آینده یک جنبش به عوامل دیگری همچون ساختار تشکیلاتی، پایگاه اجتماعی و توان بازسازی رهبری نیز بستگی دارد.
«حماس زنده است»
جمله «حماس زنده است و زنده خواهد ماند» کانون اصلی پیام رهبر شهید انقلاب است. این عبارت، در کنار سوگواری برای سنوار، بر تفاوت میان حذف یک رهبر و پایان یافتن یک جریان تأکید دارد. …
دانلود از کافه بازار
