فرزاد احمدی دوازدهامامی| خاورمیانه در حال تجربه یکی از مهمترین تغییرات ساختاری در نظم امنیتی خود طی چند دهه اخیر است. برای سالهای طولانی، بخش مهمی از امنیت منطقه بر حضور نظامی آمریکا، روابط دوجانبه واشنگتن با کشورهای عربی و نقش این کشور در تامین امنیت خطوط انرژی و کشتیرانی استوار بود. اکنون اما این ساختار در حال تغییر است.
این تغییر الزاما به معنای خروج آمریکا از خاورمیانه نیست؛ بلکه نشانه آن است که کشورهای منطقه بیش از گذشته در حال متنوعکردن شرکای امنیتی و اقتصادی خود و ایجاد ظرفیتهایی مستقلتر از گذشته هستند. به بیان دیگر، مساله اصلی در حال تبدیلشدن از «وابستگی به یک قدرت خارجی» به «مدیریت مجموعهای از روابط و وابستگیها» است. یکی از مهمترین نشانههای این تحول، توافق دفاعی مشترک عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در اوت ۲۰۲۶ است. این توافق که حمله به یکی از اعضا را در چارچوب دفاع مشترک قرار میدهد، در شرایطی شکل گرفت که کشورهای خلیج فارس با افزایش ناامنیهای موشکی، پهپادی و اختلال در مسیرهای انرژی مواجه بودند. البته درباره میزان عملیاتیشدن این توافق و ظرفیت واقعی آن برای ایجاد یک ائتلاف نظامی پایدار هنوز نمیتوان با قطعیت سخن گفت، با این حال، اهمیت ژئوپلیتیک آن در این است که بخشی از امنیت منطقه در حال تعریفشدن در قالب ترتیباتی است که صرفا به واشنگتن وابسته نیست. …


دانلود از کافه بازار
























































![[فرشاد پرویزیان] ازدواج، اقتصاد و حکمرانی مطلوب](/news/u/2026-11-17/ettelaat-fqct1.jpg)





