بازار
پسرک دوازده‌سیزده‌ساله به همراه عمویش به دفتر حزب می‌رفت و آرام‌آرام جزو آن‌جا شد. دو سه سال بعد عضو سازمان جوانان حزب بود، روزنامه‌ای برای دانش‌آموزان درمی‌آورد و، چون ورزش‌کار بود و آشنا زیاد داشت، کارهای مهم‌تری به او می‌سپردند.
ماجرای نفوذ عجیب نوجوان توده ای ها میان سلطنت طلبان!
شاید جالب ترین و عجیب ترین فراز زندگی مهدی خانبابا تهرانی به دهه سی بازمی‌گردد ، در میانه درگیری های سیاسی شدید دربار و دولت مصدق و یکه تازی حزب توده در سال ۱۳۳۱، در دولت دکتر مصدق، گروهی از چاقوکش‌ها و لمپن‌های محلهٔ او می‌خواستند حزبی به اسم «حزب شاه‌پرستان» راه بیندازند. خودشان سواد نداشتند، پس سراغ مهدی خانبابا تهرانی آمدند که برایشان اساسنامه بنویسد!
خانبابا تهرانی ماجرا را به حزب توده گفت و حزب دستور داد قبول کند و در جریان بماند. چند هفته بعد همین گروه تصمیم گرفتند سراغ مدیر روزنامهٔ «شورش»، کریم‌پور شیرازی، بروند که علیه دربار می‌نوشت. او باز هم حزب توده را خبر کرد. حزب همان شب کریم‌پور را به تماشای نمایش «بادبزن خانم ویندرمر» در تئاتر سعدی برد تا دفتر روزنامه خالی بماند و توطئه برملا شود.
چماقداران سلطنت طلب آمدند و به مردی که پشت میز نشسته بود، حمله کردند. او سردبیر بود، نه کریم‌پور. چاقوکشی که از کرمانشاه آورده بودند مست بود و دستش لرزید و فقط پوست گردن او را بُرید. بعد دفتر را آتش زدند و فرار کردند.
دکتر مصدق در مقام نخست وزیر فورا دستور داد مسئولان این حمله را بگیرند. فردای حمله پلیس دفتر «حزب شاه‌پرستان» را محاصره کرد. خانبابا تهرانی آن‌جا نشسته بود و همراه بقیه رفت زندان. حزب بعد با اشاره به کریم‌پور فهماند که این جوان از ماست، و او را بیرون کشیدند!
بعد از کودتای بیست و هشت مرداد ۱۳۳۲ و سقوط مقدس و زیر ضرب رفتن حزب توده ، خانبابا تهرانی به اروپا رفت، خودش می‌گوید به این نتیجه رسیده بود که حزب توده بیشتر از آن‌که برای ایران کار کند، صدای سیاست خارجی دیگری بود. …
