قورباغه‌ی شیشه‌ای چطور برای نامرئی‌شدن خونش را پنهان می‌کند؟

به گزارش سایت دیدبان ایران، پژوهشگران با تاباندن لیزر و ثبت امواج صوتی، راز دوزیست کوچک را فاش کردند؛ قورباغه‌ای که هر صبح خونش را جمع می‌کند تا نامرئی بماند. جسی دلیا دوربینش را به قلب قورباغه نزدیک کرد. جانور خواب بود و پوست شفاف شکمش اجازه می‌داد ضربان قلبش به‌وضوح دیده شود. قلب می‌تپید، اما خبری از رنگ سرخ خون نبود.

دلیا سال‌ها روی قورباغه‌های شیشه‌ای تحقیق کرده بود و بیشتر اوقات هم شب‌ها سراغشان می‌رفت؛ زمانی که بیدار بودند و می‌شد رفتارشان را زیر نظر گرفت. اما در یکی از سفرهای پژوهشی‌اش به پاناما، قورباغه‌ای را دید که در روشنایی روز خوابیده بود و قلبِ پیدایش، مایعی تقریباً بی‌رنگ را پمپاژ می‌کرد.

وقتی دلیا قورباغه را کمی تحریک کرد تا بیدار شود، ناگهان گلبول‌های قرمز در رگ‌هایش نمایان شدند. او اجازه داد حیوان دوباره آرام بگیرد و بخوابد؛ طولی نکشید که خون دوباره بی‌رنگ شد. این مشاهده نشان می‌داد که در بدن قورباغه، فرایندی وابسته به چرخه خواب و بیداری جریان دارد؛ جانور هنگام استراحت، خون خود را در جای دیگری از بدنش پنهان می‌کرد.

قورباغه‌های شیشه‌ای نام خود را از بدن نیمه‌شفافشان گرفته‌اند؛ پوستی که از ورای آن می‌توان استخوان‌ها و اندام‌های داخلی برخی گونه‌ها را دید. اما همین بدنِ عریان و شفاف، راز بزرگی را در خود پنهان می‌کند. گلبول‌های قرمزی که در زمان بیداری در رگ‌ها جریان داشتند، هنگام خواب دقیقاً به کجا می‌رفتند؟

قورباغه‌ای که بعدها سوژه آزمایش‌های تیم تحقیقاتی شد، گونه‌ای به نام علمی Hyalinobatrachium fleischmanni بود؛ دوزیستی کوچک که طول بدنش از چند سانتی‌متر فراتر نمی‌رود. پشت سبزرنگش به‌خوبی با برگ‌ها هم‌رنگ می‌شود، اما بخش زیرین بدنش شگرد دیگری دارد؛ پوست و عضلات شکم او نور را از خود عبور می‌دهند.

قورباغه‌ها شب‌زی هستند و با طلوع آفتاب، زیر برگ‌ها می‌خوابند تا در طول روز به کمک استتار خود از دید شکارچیان در امان بمانند. شفافیت بخش زیرین بدن باعث می‌شود سایه و مرز مشخصی از قورباغه روی برگ نیفتد. هرچه مرز میان بدن جانور و برگ محوتر باشد، تشخیص حضورش برای شکارچیان دشوارتر می‌شود. …