کیت کان هریس، جامعه‌شناس بریتانیایی اخیرا مطلبی با عنوانِ «جنگ با ایران، مرگ جامعه‌شناسی هم هست» منتشر کرده و گفته: «هدف این جنگ، واژگون‌کردن پیوند میان کنش و پیامد است. دشمن واقعی در اصل ایران نیست. این جنگی است علیه جامعه‌شناسی و به سود قدرتِ مهارنشده و شهوتِ سلطه».

امید در بحران، خوش‌بینیِ ساده‌لوحانه نیست؛ بلکه یک کنش آگاهانه و درونی است که به فرد یا جامعه کمک می‌کند میان رنجِ اکنون و امکانِ آینده، پلی معنادار بسازد

برنامه اقدام (Action Plan) یک سند راهبردی و عملیاتی است که اهداف مشخص، فعالیت‌های لازم، منابع مورد نیاز، زمان‌بندی، مسئولیت‌ها و شاخص‌های ارزیابی را برای دستیابی به یک هدف یا حل یک مسئله تعریف می‌کند.

کنشگری اجتماعی به مجموعه‌ای از اقدامات آگاهانه، داوطلبانه و هدفمند افراد یا گروه‌ها گفته می‌شود که با هدف ایجاد، اصلاح یا جلوگیری از تغییرات اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی یا سیاسی انجام می‌گیرد.

هر رفتار اجتماعی در حضور دیگران معنا پیدا می‌کند. وقتی فرد وارد یک موقعیت اجتماعی می‌شود، به‌صورت آگاهانه یا ناآگاهانه تلاش می‌کند تصویری قابل قبول، محترم یا مطلوب از خود بسازد.

عباس کاظمی، جامعه‌شناس، در کانال تلگرامی خود نوشت: «۱. هوای تمام شهرهای ما؛ حتی شهرهای شمالی که روزگاری نماد پاکی بودند اینک به یک اندازه ناپاک و مسموم شده‌اند. تو گویی، همه چیز اینک در کار از میان برداشتن موجودیت ما برآمده‌اند. سرعت این ویرانی آن‌قدر بالاست که از تصورمان بیرون است. در این میان …

ساری- ایرنا- «پراکندگی نهادی نظام و کنش نیروهای طبقاتی و اجتماعی چه تاثیری بر الگوی تاب‌آوری ایران در مواجهه با بحران دارد؟» این پرسشی است که امروز می‌توان برای کمک به تقویت انسجام اجتماعی و ساختار سیاسی پرسید و با تحلیل و پاسخ درست به آن، پایه‌های حاکمیت را محکم‌تر کرد.