اگر فکر می‌کنید که سمبل‌های عشق را تنها می‌توانید در کره زمین بیابید، سخت در اشتباهید؛ گاهی وقت‌ها در آسمان و در کهکشان‌های دور و نزدیک می‌توان علائمی شبیه به قلب، گل رز و دیگر نمادهای عاشقانه را یافت.

یک سازه مکانیکی شگفت‌انگیز ساخته‌شده از لگو، حالا می‌تواند زمان را نه‌فقط در مقیاس ثانیه و ساعت، بلکه تا «سال کهکشانی» ردیابی کند.

اخترشناسان به‌تازگی سیاره‌ای جدید به نام پروکسیما d را در اطراف ستاره پروکسیما قنطورس کشف کرده‌اند. این سیاره که در فاصله‌ ۴.۲ سال نوری از زمین قرار دارد، ویژگی‌های مشابهی با زمین دارد و شرایط جوی آن ممکن است برای زندگی انسان‌ها مناسب باشد.

درحالی‌که تصور می‌کردیم فضا بیابانی سوت‌وکور است، ناگهان رادیوتلسکوپ‌های پیشرفته ما صدایی شنیدند که هیچ شباهتی به نویزهای ستارگان ندارد. یک پیام منظم و ریاضی‌وار که از مرزهای خیال فراتر رفته است.

این خوشه که با نام درخت کریسمس کیهانی (Cosmic Christmas Tree) شناخته می‌شود، درون ناحیه‌ای به نام NGC ۲۲۶۴ و در فاصله تقریبی ۲۷۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد.

چرا جهان وجود دارد؟ چرا به‌جای «هیچ»، این‌همه «چیز» اطراف ماست؟ دانشمندان حالا سرنخی تازه پیدا کرده‌اند؛ ذراتی شبح‌گونه که تقریباً هیچ‌وقت دیده نمی‌شوند. آن‌ها از میان بدن ما، زمین و حتی کل سیاره عبور می‌کنند، بی‌آنکه اثری بگذارند.

آسمان شب ایران این روزها آماده یک نمایش شگفت‌انگیز طبیعی است؛ بارش شهابی جوزایی در اوج خود قرار دارد و با کمی دقت، می‌توان شهاب‌های نورانی را از شهرها و مناطق کم‌نور هم دید.

اگر دلتان برای خیره شدن به آسمان تنگ شده، آخر همین هفته بهترین فرصت سال است. بارش شهابی «جوزایی» که خیلی‌ها آن را باشکوه‌ترین و مطمئن‌ترین نمایش آسمانی می‌دانند، قرار است در شب‌های ۲۲و ۲۳آذرماه آسمان ایران را چراغانی کند.

دانشمندان رشته‌ کیهانی عظیمی کشف کرده‌اند که ۱۴ کهکشان هم‌جهت‌ در آن در حال چرخش هستند. این ساختار جوان و غنی از هیدروژن می‌تواند نحوه شکل‌گیری چرخش کهکشان‌ها را توضیح دهد.

ناسا تصویری خیره‌کننده از دنباله‌دار لمون در کنار کهکشان راه شیری و کوه‌های هیمالیا ثبت کرده است. دنباله‌های سفید و آبی دنباله‌دار در مقابل میلیاردها ستاره، صحنه‌ای تماشایی از کیهان را خلق می‌کنند.

در دل کهکشان، جایی که ستارگان می‌درخشند و می‌میرند، داستانی تکرار می‌شود: ستارگان پیر در مرحله‌ای از عمر خود چنان عظیم می‌شوند که هرچه در اطرافشان باشد، ازجمله سیارات و حتی ستارگان کوچک‌تر را در مسیر نابودی قرار می‌دهند.

طبیعت استاد تکرار است. از بزرگترین ساختارهای کیهانی گرفته تا جزئی‌ترین ساختارهای زیستی، الگوهای هندسی یکسانی وجود دارند که غیرواقعی به نظر می‌رسند. برای دیدن این شگفتی‌ها آماده شوید.

آسمان همیشه منبع شگفتی بشر بوده است؛ از زمان‌های کهن تا امروز، نگاهی به راه شیری کافی است تا پرسش‌های بی‌پایان درباره‌ جایگاه ما در جهان زنده شوند.

نیرومندترین درخشش تاریخ کیهان ثبت شد؛ سیاه‌چاله‌ای در فاصله ۱۰ میلیارد سال نوری، با نوری برابر ۱۰ تریلیون خورشید، ستاره‌ای غول‌پیکر را بلعید!

اخترشناسان از نزدیک‌ترین ملاقات زمین با یک دنباله‌دار بین ستاره‌ای خبر می‌دهند. یک میهمان کیهانی از دنیایی بسیار دور در حال عبور از کنار خورشید ماست؛ دنباله‌داری که نه از منظومة ما، بلکه از ستاره‌ای ناشناخته می‌آید.

در کنار این کشف، آسمان هفته گذشته میزبان صحنه‌هایی خیره‌کننده بود: دنباله‌دارهای «لمون» و «سوان» درخشان‌تر از همیشه در آسمان زمین ظاهر شدند و دنباله‌دار میان‌ستاره‌ای «۳I/ATLAS» نیز با فوران گازی خود در مسیر خورشید، توجه اخترشناسان را جلب کرد.

تام ری، عکاس نیوزیلندی، با کنار هم گذاشتن ۶۲ عکس از آسمان شب پارک ملی کوه کوک، تصویری ثبت کرده که نفس‌ها را در سینه حبس می‌کند؛ پانورامایی عظیم از دو رود یخی در زیر و کهکشان راه شیری در بالا، جایی که صلیب جنوبی چون امضای ستارگان بر تاریکی شب می‌درخشد.

دانشمندان سال‌هاست در تلاش‌اند تا ساختار بزرگ‌مقیاس جهان را بهتر درک کنند. یکی از پدیده‌های شگفت‌انگیز در این زمینه، «فضاهای خالی» هستند؛ مناطقی وسیع در کیهان که تعداد کهکشان‌ها در آن‌ها بسیار کمتر از انتظار است.