نقطه شروع: سال ۱۴۰۱، پایه مقایسه
در سال ۱۴۰۱، حقبیمه قبولی شرکت ۲,۲۶۶,۲۰۶ میلیون ریال بود؛ با نسبت خسارت پرداختی حدود ۱۹.۸۳ درصد و نسبت کارمزد ۱۷.۹۲ درصد. مجموع این دو شاخص معادل ۳۷.۷۴ درصد حقبیمه قبولی بود. شرکت در این سال از نظر جریان پرداختهای فنی در وضعیت نسبتاً متعادلی قرار داشت، اما مقیاس عملیاتش محدود بود و اثری از سیاست توسعه گسترده در آن دیده نمیشد.
سال ۱۴۰۲: آغاز جهش رشد
حقبیمه قبولی در ۱۴۰۲ با رشد ۵۲.۵ درصدی به ۳,۴۵۶,۹۴۱ میلیون ریال رسید؛ نخستین نشانه ملموس گسترش ظرفیت قبولی. نکته مهم آنکه نسبت خسارت پرداختی تنها ۰.۲۶ واحد درصد افزایش یافت و در سطح ۲۰.۰۹ درصد ماند. در مقابل، نسبت کارمزد به ۲۰.۴۱ درصد رسید؛ هزینهای که میتوان بخشی از آن را بهای ور رسید؛ هزینهای که میتوان بخشی از آن را بهای ور هرچند استمرار آن میتوانست حاشیه فنی را تحت فشار بگذارد.
سال ۱۴۰۳: تثبیت رشد همراه با بهبود فنی
۱۴۰۳ نقطه عطف دوره است. حقبیمه قبولی با رشد ۸۵.۴ درصدی به ۶,۴۱۰,۰۵۹ میلیون ریال رسید و طی دو سال به ۲.۸۳ برابر سطح ۱۴۰۱ مبدل شد. همزمان، نسبت خسارت پرداختی با ۲.۸۹ واحد درصد کاهش به ۱۷.۲۰ درصد، پایینترین سطح دوره تا آن مقطع را ثبت کرد. نسبت کارمزد نیز به ۱۹.۷۸ درصد کاهش یافت و مجموع دو نسبت به ۳۶.۹۸ درصد رسید؛ بهترین نسبت به سال پایه. با وجود آنکه قضاوت نهایی درباره سودآوری نیازمند بررسی ذخایر و حقبیمه عایدشده است، ۱۴۰۳ برجستهترین سال دوره از نظر توازن رشد و کیفیت عملیات به شمار میرود.
سال ۱۴۰۴: جهش بزرگ در ظرفیت قبولی …
