سه ماه پیش، شهرکنشینان خط لوله آبیاری او را تصرف کردند و آب را به یک استخر باستانی در یک مکان باستانی در همان نزدیکی منحرف کردند و مزارع او را که زمانی پر از بادمجان، کدو سبز و هندوانه بود، پژمرده و خشک کردند.
به گزارش خبرگزاری فلسطینی معا، نمر میگوید: «آنها خط لوله آب را بسته و آن را تصرف کردند. سه ماه گذشته است و حتی یک قطره آب به ما نرسیده است تا بتوانیم زمین خود را کشت کنیم.»
این آسیب فراتر از محصولات کشاورزی است و معیشت کل خانوادهها را تهدید میکند، در حالی که کارگران و کشاورزانی که سعی در نزدیک شدن به چشمه داشتهاند، مورد حمله فیزیکی و تهدید قرار گرفتهاند. شهرکنشینان به جای جبران خسارت کشاورزان، این مکان را به عنوان یک «جاذبه گردشگری اسرائیلی» به نام «استخرهای هیرودیس» تبلیغ کردند که با بودجه قابل توجهی از بتسلئیل اسموتریچ، وزیر دارایی راست افراطی اسرائیل پشتیبانی میشد. او ۳ میلیون شِکِل (تقریباً ۱ میلیون دلار) برای آنچه او «ترمیم و توسعه» این مکان نامید، اختصاص داد.
با وجود اینکه نمر اسناد مالکیت رسمی و نقشههای ثبت شده از سال ۱۹۵۷ را در اختیار داشت که ثابت میکرد چشمه و استخر در داخل زمین او قرار دارند، درخواستهای او از مقامات نظامی مربوطه اسرائیل کاملاً نادیده گرفته شد. این اقدامات محدود به روستای فصایل نیست؛ آنها یک الگوی گسترده را نشان میدهند. طبق دادههای سازمان ملل، شهرکنشینان اسرائیلی امسال حداقل به ۱۶۰ سایت آب و فاضلاب در سراسر کرانه باختری حمله کردهاند.
عادل یاسین، مدیر کل برنامهریزی سازمان آب فلسطین، در مصاحبهای با Swissinfo، این اقدامات را «جنگی علیه آب» توصیف کرد و آنها را «حملهای خاموش بدون گلوله، اما بسیار کشندهتر» … …
