نیمی از آنها به طور تصادفی برای شرکت در یک برنامه شنا هشت هفتهای انفرادی، با پشتیبانی چهار جلسه مربیگری از راه دور با یک فیزیوتراپیست، انتخاب شدند. این گروه افراد به طور مرتب شنا نمیکردند، اما توانستند ۲۵ متر شنا کنند و در آب احساس اعتماد به نفس داشته باشند. هدف این بود که آنها تا پایان کارآزمایی سه جلسه شنا ۳۰ تا ۴۵ دقیقهای انجام دهند.
نیم دیگر افراد شنا نکردند، اما آموزشهایی را که به گروه شنا نیز ارائه شده بود، دریافت کردند. این آموزشها شامل مفاهیمی مانند «درد همیشه معادل آسیب نیست»، «کمر برای حرکت ساخته شده است»، «احتمال عود بیماری وجود دارد» و «بهترین روش ادامه حرکت است» بود.
به گفته این پژوهشگران، شنا معمولاً به عنوان یک ورزش برای افراد مبتلا به کمردرد مزمن توصیه میشود، اما هیچ مدرکی در مورد اینکه آیا واقعاً مؤثر است یا خیر، وجود نداشت. هدف از این مطالعه تعیین این موضوع بود که آیا شنا واقعا در کمردرد مزمن موثر هست یا نه.
پس از هشت هفته، گروه شناگران عملکرد به طور قابل توجهی بهتر و درد کمتری داشتند. شناگران در مقایسه با گروه کنترل یا شاهد که فقط آموزش دریافت کردند، در یک مقیاس ناتوانی به طور متوسط ۲.۵ نمره کمتری گرفتند، معادل کاهشی ۳۰ درصدی
مزایای شنا پس از یک دوره پیگیری شش ماهه و یکساله همچنان ادامه داشت، اگرچه تفاوتها بین دو گروه به مرور زمان کاهش یافت.
این پژوهشگران میگویند شنا میتواند دامنه حرکت، قدرت و توانایی هوازی عمومی را بهبود بخشد و شناوری آب میتواند به افراد کمک کند تا در حرکاتی که در غیر این صورت ممکن است دردناک یا محدود باشند، شرکت کنند. نکته مهم این است که شرکتکنندگان به پژوهشگران گفتند شنا اعتماد به نفس آنها را برای شروع ورزش و انجام سایر فعالیتهای بدنی معنادار افزایش داده است.
