این تفاوت را معمولا به خاطرات کودکی، خنکتر بودن نوشابه شیشهای یا حتی تلقین نسبت میدهیم. اما ماجرا فقط به احساسات و نوستالژی مربوط نمیشود. جنس بستهبندی میتواند بر میزان گاز محلول، ترکیبات معطر و در نهایت تجربهای که از نوشیدن یک نوشابه داریم تاثیر بگذارد.
نکته جالب اینجاست که برای فهمیدن این تفاوت، باید کمی از دنیای نوشیدنیها فاصله بگیریم و سراغ رفتار مولکولها در تماس با مواد مختلف برویم.
گاز نوشابه فقط حباب نیست؛ بخشی از طعم آن است. وقتی درِ یک نوشابه را باز میکنید، فشار داخل بطری ناگهان کاهش پیدا میکند. دیاکسیدکربن که تا آن لحظه تحت فشار در مایع حل شده بود، فرصت پیدا میکند از نوشیدنی خارج شود و به شکل حباب بالا بیاید. به همین دلیل است که با باز کردن درِ نوشابه صدای آشنای خروج گاز را میشنویم.
اما دیاکسیدکربن فقط مسئول ایجاد حباب نیست. این گاز یکی از عوامل اصلی شکلگیری حس خاص نوشابه در دهان محسوب میشود.
وقتی نوشابه را مینوشید، مقداری از دیاکسیدکربن حلشده با آب واکنش میدهد و اسید کربنیک تشکیل میدهد. آنزیمی به نام کربنیک انهیدراز ۴ (Carbonic Anhydrase 4) این فرایند را تسریع میکند و در نهایت یونهای هیدروژن و بیکربنات به وجود میآیند. یونهای هیدروژن میتوانند سلولهای حساس به ترشی را تحریک کنند.
پژوهشگران در مطالعهای که سال ۲۰۰۹ در مجله Science منتشر شد، نشان دادند که سلولهای چشایی حساس به ترشی در تشخیص دیاکسیدکربن نقش دارند و آنزیم کربنیک انهیدراز ۴ یکی از اجزای اصلی این سازوکار است. این پژوهش به درک بهتر دلیل احساس خاص نوشیدنیهای گازدار کمک کرد. …


دانلود از کافه بازار
