او از یک سو به خاندانی تعلق دارد که نام آن با مشروطه، حوزه نجف و تاریخ سیاسی ایران در اواخر دوره قاجار گره خورده است و از سوی دیگر، در دورهای تحصیل کرده که دانشگاه تهران محل حضور برخی از مهمترین چهرههای فلسفی ایران بود. همین ترکیب، شخصیت او را از بسیاری از اعضای خاندانهای سنتی روحانی متمایز میکند.
عبدالرضا کفایی فرزند آیتالله میرزا احمد کفایی و نوه مستقیم آخوند خراسانی است. پدربزرگ او، صاحب کتاب مشهور «کفایةالاصول» ، از مراجع بزرگ شیعه و از رهبران اصلی جریان حمایت از مشروطه بود. نام خانوادگی کفایی نیز از همین اثر علمی مشهور گرفته شده است.
پدرش، میرزا احمد کفایی، از چهرههای برجسته حوزه علمیه مشهد بود که پس از سالها فعالیت علمی و سیاسی، در احیای مدارس و ساماندهی حوزه خراسان نقش داشت. بنابراین عبدالرضا در خانوادهای رشد کرد که خاطرات نجف، مشروطه، مهاجرت علما و تحولات سیاسی ایران هنوز بخشی از حافظه زنده آن بود.
اما مسیر تحصیلی او برخلاف انتظار از یک عضو چنین خانوادهای، تنها به حوزه علمیه محدود نماند.
او در اواخر دهه ۱۳۴۰ در رشته فلسفه دانشگاه تهران تحصیل کرد. در این دوره، فلسفه اسلامی را نزد شیخ ابوالحسن شعرانی و فلسفه غرب را نزد سیداحمد فردید فرا گرفت. حضور در محضر این دو استاد، بهخودیخود از ویژگیهای جالب زندگی فکری اوست؛ یکی نماینده سنت گسترده فلسفی و علوم اسلامی در تهران و دیگری چهرهای تأثیرگذار در شکلگیری بخشی از جریان فلسفی معاصر ایران.
کفایی حتی امکان ادامه تحصیل در خارج از کشور را نیز پیدا کرد و بورسیه شد، اما مطابق روایت منتشرشده از زندگی او، توصیه پدرش و آیتالله سیدمحمدهادی میلانی موجب شد مسیر دیگری را انتخاب کند. او به حوزه علمیه مشهد رفت و تحصیلات حوزوی را ادامه داد. …


دانلود از کافه بازار


























