در روزها و ساعتهایی که آرایش نظامی آمریکا در پیرامون ایران بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته و گزارشها و گمانهزنیها درباره استقرار ناوهای هواپیمابر و شناورهای رزمی آمریکا در آبهای منطقه، همزمان با زمزمههای احتمال ازسرگیری جنگ، فضای سیاسی و امنیتی خاورمیانه را تحت تأثیر قرار داده است، نگاهها به دیداری دوخته شده که قرار است میان رهبران سه قدرت بزرگ جهان در شنژن برگزار شود.
دونالد ترامپ، ولادیمیر پوتین و شی جینپینگ قرار است در چارچوب اجلاس سازمان همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوس آرام (اَپک) و درست در شرایطی گرد هم بیایند که نهتنها مناسبات میان واشینگتن، مسکو و پکن با رقابتهای فزاینده راهبردی همراه است، بلکه پرونده ایران نیز بار دیگر به یکی از موضوعات مهم محاسبات امنیتی و دیپلماتیک قدرتهای بزرگ تبدیل شده است. اهمیت این دیدار برای تهران، بیش از هر چیز از آنجا ناشی میشود که رئیسجمهور آمریکا بهصراحت اعلام کرده است موضوع ایران را در گفتوگوهای خود با رهبران روسیه و چین مطرح خواهد کرد. این اظهارنظر در شرایطی بیان میشود که مناسبات تهران و واشینگتن همچنان با مجموعهای از اختلافات حلنشده و تنشهای امنیتی روبهرو است و سایه جنگ بار دیگر بر فضای منطقه سنگینی میکند. از این منظر، اجلاس شنژن صرفا یک گردهمایی دیپلماتیک میان سه رهبر نیست، بلکه میتواند به یکی از متغیرهای مؤثر بر محاسبات سیاسی و راهبردی آمریکا در قبال ایران تبدیل شود. پرسش اصلی این است که آیا گفتوگوی احتمالی ترامپ با پوتین و شی جینپینگ درباره ایران میتواند بر تصمیم واشینگتن برای حرکت به سمت جنگ یا بازگشت به مسیر دیپلماسی اثر بگذارد؟ آیا مسکو و پکن قادرند در محاسبات کاخ سفید درباره آینده منازعه با تهران نقشآفرینی کنند؟ و مهمتر از همه، آیا این نشست میتواند زمینهای برای شکلگیری تفاهمی میان قدرتهای بزرگ درباره مدیریت بحران ایران فراهم کند یا صرفا به نمایش دیگری از رقابت و وزنکشی سیاسی آنها محدود خواهد ماند؟
ایران در دستور کار سه قدرت …


دانلود از کافه بازار




































































































