بحث ادغام بیمه سلامت و بخش درمان سازمان تأمین اجتماعی زمانی جدیتر شد که مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، در پایان شهریورماه نسبت به تداوم ارائه خدمات درمانی در تأمین اجتماعی و نبود نظارت و تسلط وزارت بهداشت بر این بخش انتقاد کرد.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش اکونگار به نقل از ایلنا؛ لایحه موسوم به «ایجاد نظام جدید تامین اجتماعی» این در این سالها یکی از پردامنهترین بحثها را در میان کارشناسان حوزه تامین اجتماعی، ذینفعان این سازمان (در تشکلهای کارگری و کارفرمایی) و صاحبنظران اقتصادی ایجاد ایجاد کرده است. دولتمحورسازی بخشی از روابط حاکم بر این سازمان و افزایش پشتیبانی مالیاتی از آن، از اهداف این لایحه اعلام شده است. هرچند تاکنون وزارت کار و سازمان تامین اجتماعی تلاش کردند تا بحث پیرامون این ساختارسازی نوین را از فضای رسانهای خارج و به محافل تخصصی بیاورند، اما برخی تصمیمات سرنوشتساز مندرج در پیشنویس این طرح، «مثل بحث درمان تامین اجتماعی و ادغام آن با سازمان بیمه سلامت»، بهقدری اهمیت دارد که نمیتوان فضای عمومی را از بحثهای جدی حول آن دور ساخت.
زمزمههای اجرای این طرح وقتی جدیتر شد که در پایان شهریورماه امسال، مسعود پزشکیان در قامت رئیس جمهور نسبت به تداوم ارائه خدمات درمانی در تامین اجتماعی و عدم تسلط وزارت بهداشت بر آن انتقاد کرد. او گفته بود: «سازمان تامین اجتماعی باید تا حد امکان از بیمارستانداری و مدیریت مستقیم مراکز درمانی فاصله بگیرد و مدیریت این مراکز را واگذار کند، در حالی که مالکیت آنها همچنان در اختیار سازمان تأمین اجتماعی باقی بماند.» جدایی بیمه سلامت از درمان تامین اجتماعی
در ابتدای سال ۱۳۷۳ خورشیدی «سازمان بیمه خدمات درمانی» با هدف ارائه رایگان خدمات درمانی برای همه بخشهای جامعه و به منظور اجرای اصل ۲۹ قانون اساسی که در آن تضمین خدمات درمانی وظیفه دولت است، تشکیل شد. در ادامه با تغییرات محدودی، در دور اول ریاست جمهوری محمود احمدینژاد، این سازمان به «سازمان بیمه سلامت» تغییر نام داد. سازوکار این سازمان این بود که طبق ضوابط آن، بیمه شدگان هنگام مراجعه به مراکز طرف قرارداد فقط بخشی از هزینه خویش را به عنوان فرانشیز پرداخت کرده و بقیه هزینه را مراکز طرف قرارداد از سازمان بیمه سلامت ایران اخذ میکنند. …