مرکز پژوهشهای مجلس در گزارشی با مقایسه ارزش افزوده صنایع فولاد، پتروشیمی، آلومینیوم و سیمان، نشان داده است که مصرف انرژی در همه صنایع به یک اندازه ارزش اقتصادی ایجاد نمیکند. بر اساس این گزارش، تولید متانول با احتساب هزینه فرصت صادرات گاز، برای هر تن ۸۹ دلار ارزش افزوده منفی ایجاد میکند؛ درحالیکه فولاد و اوره همچنان در محدوده ارزش افزوده مثبت قرار دارند. این گزارش پیشنهاد میکند سیاست توسعه صنعتی کشور از گسترش ظرفیت تولید محصولات پایه و انرژیبر به سمت تکمیل زنجیره ارزش و توسعه صنایع پاییندستی تغییر کند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
مرکز پژوهشهای مجلس در گزارشی با مقایسه ارزش افزوده صنایع فولاد، پتروشیمی، آلومینیوم و سیمان، نشان داده است که مصرف انرژی در همه صنایع به یک اندازه ارزش اقتصادی ایجاد نمیکند. بر اساس این گزارش، تولید متانول با احتساب هزینه فرصت صادرات گاز، برای هر تن ۸۹ دلار ارزش افزوده منفی ایجاد میکند؛ درحالیکه فولاد و اوره همچنان در محدوده ارزش افزوده مثبت قرار دارند. این گزارش پیشنهاد میکند سیاست توسعه صنعتی کشور از گسترش ظرفیت تولید محصولات پایه و انرژیبر به سمت تکمیل زنجیره ارزش و توسعه صنایع پاییندستی تغییر کند. به گزارش اکوایران، انرژی ارزان طی چند دهه گذشته یکی از مهمترین مزیتهای توسعه صنعتی ایران بوده است. دسترسی به ذخایر گسترده گاز طبیعی و منابع معدنی، زمینه گسترش صنایعی مانند فولاد، پتروشیمی، آلومینیوم و سیمان را فراهم کرد. صنایعی که با اتکا به انرژی یارانهای، ظرفیت تولید خود را افزایش دادند و به یکی از بخشهای مهم صادرات غیرنفتی کشور تبدیل شدند.
اما حالا تشدید ناترازی انرژی و محدودیت در تأمین برق و گاز، این الگوی توسعه را با پرسشهای جدی مواجه کرده است. در شرایطی که صنایع برای تأمین انرژی با محدودیت روبهرو هستند و بخشی از واحدهای صنعتی نیز در جریان جنگ رمضان آسیب دیدهاند، مسئله فقط بازسازی ظرفیتهای تولیدی گذشته نیست؛ بلکه این پرسش مطرح است که بازسازی و توسعه کدام صنایع از نظر اقتصادی توجیه بیشتری دارد و انرژی محدود کشور باید در اختیار کدام بخشها قرار بگیرد؟
مرکز پژوهشهای مجلس در گزارشی با عنوان «مقایسه ارزش افزوده در صنایع انرژیبر منتخب کشور» تلاش کرده به این پرسش پاسخ دهد. این گزارش چهار صنعت فولاد، آلومینیوم، سیمان و محصولات گازپایه پتروشیمی، یعنی متانول و اوره، را بررسی کرده و میزان ارزش اقتصادی ایجادشده به ازای انرژی مصرفی را در آنها مقایسه کرده است. معیار تازه برای سنجش صنایع
نقطه شروع تحلیل این گزارش، تفاوت میان میزان انرژی مصرفی و ارزش اقتصادی تولید است. به بیان ساده، صرف اینکه یک صنعت حجم بالایی محصول تولید میکند، به معنای بهرهوری بالای انرژی در آن نیست. برای ارزیابی دقیقتر باید مشخص شود هر واحد انرژی مصرفشده چه میزان ارزش اقتصادی ایجاد میکند. …